7.4.06

H μάνα ΣΟΥ!



Κόβω βόλτες στην Ερμού.
Κοιτάω αφηρημένα τις βιρίνες... Τρελλαίνομαι να κοιτάω βιτρίνες. Και η Ερμού είναι ο καταλληλότερος δρόμος.
Το μαγαζί πουλάει γυναικεία παπούτσια.
Δίπλα μου ένα ζευγαράκι αγκαλιά κοιτάζει κι αυτό....
Ο νεαρός της δείχνει ένα ζευγάρι γόβες.
-Τέτοια πήρε και η μητέρα μου την περασμενη εβδομάδα! Σ'αρέσουν;
Τόσο ξέρει , τόσο λέει...
Η κοπέλα δίνει μία και βγαίνει από την αγκαλιά του.
-Είμαι 23 και η μάνα σου 55! του σφυρίζει την απάντηση.
Ο πιτσιρικάς τα χάνει....
-..... 52! ψιθυρίζει....
Η μικρή πολύ τσαντισμένη κάνει δυο βήματα προς τον δρόμο....
-Ε, και; γυρνά την πλάτη και φεύγει....
Ο νεαρός φοράει την τσάντα του στην πλάτη και τρέχει πανικόβλητος πίσω της .... Χάνονται στο πλήθος....
Κοιτάζω την βιτρίνα.
Οι γόβες μου χαμογελούν....
Δεν είμαι κοριτσάκι για να καταλάβω την αντίδραση της μικρής. Δεν θα έλεγα ποτέ αυτό που της είπε ο νεαρός, αλλά δεν θα το έλεγα ΠΟΤΕ σήμερα κι όχι 30 χρόνια πριν...
Σήμερα ξέρω ... και απλώς το βουλώνω.
Καταλαβαίνω όμως την θέση του.
Καταλαβαίνω ότι το μοναδικό γούστο που'χει για γόβες είναι αυτό της μητέρας του.
Ξέρω πόσο πολύ τρυφερά τοΆπε.
Ξέρω πόσο πολύ ταράχτηκε από την αντίδραση της μικρής.
Οπως ξέρω ότι αυτη η σχέση δεν μπορεί με τίποτα να οδηγήσει σε ευτυχία.
Ο πατέρας μου δεν συνήθιζε να δίνει συμβουλές:
Μου'χει δώσει δύο, τις οποίες τηρώ με ευλάβεια:
1ον αμα οδηγεί άλλος και καταλάβεις ότι είναι μεθυσμένος ή δεν ξέρει να οδηγεί καλά, θα κατέβεις και θα πάρεις ταξί και 2ον θα τιμάς και θα σέβεσαι τη μάνα του άλλου, σαν να είναι δικιά σου!
Μου'χει πει και ένα τρίτο που θυμάμαι, αλλά δεν είναι συμβουλή, αλλά πρόβλεψη:
-Η γυναίκα που θα παντρευτείς, όταν μεγαλώσει θα γίνει σαν την μητέρα της!
Δεν είμαι γυναίκα για να σας πω, γιατί η πιτσιρίκα αντέδρασε λες και την τσίμπησε μύγα.
Δεν έχω ιδέα γιατί.
Το'δε ανταγωνιστικά;
Τον είδε μπούλη;
Του σπάει τον τσαμπουκά;
Eίναι ηλίθια;
Είναι έξυπνη;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Ξέρω όμως, ως άνδρας να σας πω, ότι κάθε λέξη που έχει στόχο την μάνα μας, είναι και μια σφυριά στα εύθραυστα θεμέλια οποιασδήποτε σχέσης.
Υπερβολικό;
Μάλιστα, συμφωνώ! Είναι όμως γονιδιακό ... πιθανότατα είναι πολύ ελληνικό.
Το να πεις σε μια γυναίκα: «Είσαι ίδια η μάνα σου!» δεν νομίζω να το παίρνει (πολύ) κακά ... μαλλον τις ψιλο-επιβεβαιώνει .... το να πεις όμως σε ένα άνδρα και ειδικά σε ένα νεαρό παιδί: «δεν μας παρατάς με τη μάνα σου!» αν μη τι άλλο το ευνουχίζεις ... και οι ευνουχισμένοι είναι μνησίκακα όντα.
Θα στη φυλάει για πάντα.
Μου'κανε μεγάλη εντύπωση η σκηνή που είδα στην Ερμού.
Το περιστατικό έχει συμβεί πριν απο καμμιά 10αριά μέρες.
Προσπαθούσα να βρω άκρη γιατί το σκεφτόμουν.
Ηταν μια πιστολιά με σιγαστήρα στο μυαλό του αγοριού.
Ετυχε να είμαι δίπλα και έγινα αυτόπτης μάρτυς.
Αν με διαβάζουν νεαρές κοπέλες και μου το επιτρέπουν, τις συμβουλεύω αυτό:
Αστε στην ησυχία τις μανάδες μας.
Εχετε δίκιο, το ξέρω .... σας κάνουν τα νεύρα μακαρόνια και αυτές και οι γυιοί τους ... Μέχρι και που σας συμπονώ ... Αστε τις όμως στην άκρη. Μόνο να χάσετε θαΆχετε ... Βρίστε εμάς όσο θέλετε ...

Αντέχουμε τα γουρούνια!

23 σχόλια:

amalia είπε...

De milaw vevaia gia akraies katastaseis, alla de mporw na katalavw tis gunaikes pou neuriazoun me tous antres pou gia paradeigma, voh8ane th mana tous me tis douleies tis gia px. Dhladh tha protimousan o allos na agnoei th mana tou, na ths arneitai th voh8eia tou? De tha htan kako deigma gia to xarakthra tou? Ama de voh8aei oute th mana tou, esena tha se voh8hsei?Sthn dikh sas oikogeneia tha sta8ei? Kai sto katw katw tis idies apaithseis de 8a exeis kai apo to diko sou gio?
Ypen8imizw de milaw gia akraies katastaseis, typou: 8a koimh8w me th mama exei efialtes :D

Ελένη είπε...

Με ορισμένους πρώην μου μπορεί να μη μιλάω αλλά οι μανούλες τους ακόμη με παίρνουν τηλέφωνο στα γενέθλιά μου και είμαι περήφανη γιαυτό. :-)

Καμμία σοβαρή και έξυπνη γυναίκα δεν ανοίγει μέτωπο με τη μητέρα κάποιου που αγαπάει και αν δεν μπορεί να έχει καλές σχέσεις μαζί της, οφείλει να τη σέβεται και να μην τη συνερίζεται σε τίποτε.

Το κορίτσι της ιστορίας σας θα μεγαλώσει και θα καταλάβει.

Περεπιπτόντως, ωραίο κείμενο.

averel είπε...

Ειμαι εργαζομενος. Εργενης. Χειραφετημενος (λεμε τωρα). Αυταρκης. Αλλα πανω απ' ολα: ειμαι μαμακιας. Αν ημουν στη περιπτωση του νεαρου, θα ετρεχα και εγω. Απο την αντιθετη κατευθυνση.

Ανώνυμος είπε...

Ε σίγουρα το αγοράκι θα έχει επιρροές από τη μαμά ή ακόμη κι από τις τσόντες όσον αφορά στα γυναικεία θέματα, αλλά εσύ καλείσαι ψύχραιμα να του δείξεις πως υπάρχει κι άλλος δρόμος.

Γενικά συμφωνώ με τις προλαλήσασες.

An-Lu είπε...

Συμφωνώ με αμαλία & ελένη & επαυξάνω, όταν σέβεσαι τον άνθρωπο με τον οποίο "είσαι μαζί", σέβεσαι και τις καταβολές του και ιδιαίτερα τους γονείς του. Από κει καιπέρα...άβυσσος η ψυχή της πιπίνας...μήπως απλά της βγήκε το ηλικιακό κόμπλεξ? Μήπως έβγαζε άλλα απωθημένα?

Γιωργος είπε...

Ρε μαλακες.Δεν εισασταν ποτε ασχετοι στη ζωη σας;

vatraxokoritso είπε...

αν η μάνα του κάνει πίτες σαν την μάνα του τέως μόνο να προσκυνήσεις μπορείς..
11 χρόνια ποτέ μα ποτέ δεν ήρθα σε αντιπαράθεση,νομίζω πως ήταν η μόνη έξυπνη κίνηση που έκανα σε αυτό τον γάμο.
Καλημέρα φίλε.

labial είπε...

Πάντως απ' όσα γράφεις Μάνο , καταλαβαίνω ότι αγαπάς τις γυναίκες και τις βλέπεις με μεγάλη τρυφερότητα και συμπάθεια...

Καλά έκανε η μικρή, πολύ σωστή αντίδραση, πιστεύω ότι ο τύπος την έχει πρίξει με τη μάνα του, εντάξει έχουμε και μεις μάνα αλλά δεν κάνουμε έτσι, βαρέθηκα να βλέπω αγοράκια (κάθε ηλικίας), κολλημένα στην φούστα (και στα παππούτσια) της μαμάκας τους! Αμάν πια!

not me just us είπε...

εσυ και εγω τώρα αθροίζουμε εκατό χρονάκια. ¶ντε να δούμε πόσο θα σπρώξουμε! Χαχαχαχα....Σε φιλώ πολύ.

¶γνωστος χιχι είπε...

Πήρατε υπ όψη τον παράγοντα ηλικία ή όχι;
Προφανώς το κοριτσάκι δε θύμωσε για τη μάνα, αλλά γιατί η μάνα είναι 52-55, αυτή 23 και το αγόρι φαινόταν να μην καταλαβαίνει τη διαφορά.
Σα να του 'λεγε: "Τι με πέρασες να μου αρέσει και να φορώ ό,τι και η μάνα σου; Για καμιά περασμένης ηλικίας;"
"Εγώ είμαι νέα ακόμα, μάθε να το ξεχωρίζεις" του φώναξε κατάμουτρα με τη φυγή της.
Αχ, αυτό το σύνδρομο της ηλικίας!
Από πόσο νωρίς απλώνει τις ρίζες του...

Καλή σας ημέρα!

Non Private Life είπε...

new blog online

www.nonprivatelife.blogspot.com

efxaristo

epikairos είπε...

Το πρόβλημα της μικρής ήταν πως ο καλός της δεν σκέφτηκε πως κάτι που ταιριάζει στη μάνα του δεν μπορεί να ταιριάζει και στην ίδια όταν είναι 30 χρόνια μικρότερη. Το πρόβλημα του πιτσιρικά είναι πως δυστυχώς στις μέρες μας οι άντρες έχουν ξεχάσει να ρίχνουν και κάνα χαστούκι που και που.

Herinna είπε...

Το πρόβλημα των αντρών είναι να μη τυχόν και υπονοήσεις τίποτα για τη μάνα τους. Διότι ως γνωστόν όλες οι γυναίκες πλιν της μάνας μας είναι πουτάνες, από την άλλη ο γαμπρός όταν βεβαίως τιμά τα μπατζάκια του, πετάει έξω την πεθερά όταν χώνει τη μύτη της στα οικογενειακά του, η νύφη όμως είναι υποχρεωμένη να την τρώει στη μάπα ακόμα και στην κρεβατοκάμαρα.
Σκέψου τώρα να είσαι και οικονομικά εξαρτημένος από μια γυναίκα που σου κάνει κριτική για το πόσο σαπούνι χρησιμοποιείς όταν πλένεις τα πιάτα, είτε είναι του γαμπρού είτε της νύφης μαμά, σκέψου να τρέχεις κάτω από τον αποροφητήρα τις νύχτες για να καπνίσεις μην αντιληφθεί το λαγωνικό ότι τα λεφτά του πάνε στα τσιγάρα σου, σκέψου να κρύβεις τα παιδικά βιβλία για να μη δει τη σπατάλη σου, σκέψου να έχεις φορεμένη τη μάσκα με το χαμόγελο μονίμως και παρόλα αυτά να μην αποφεύγεις τις κεραμίδες, να είσαι η κυρία του κυρίου αλλα να μην τολμάς να γίνεις ο εαυτός σου κλπ κλπ. Θύμωσε η μικρή ε και λοιπόν; καλά έκανε και θύμωσε. Ορθά κοφτά του ξέκοψε οποιαδήποτε ομοιότητα με την μαμά και καλά έκανε. Ο μικρός έψαχνε τη συνέχειά του στο πρόσωπο μιας δεύτερης μαμάς όπως κάνουν όλοι. Ποιος ξέρει και πόσες φορές μπορεί να της τα είχε πρήξει με τις χάρες της ή το αδιαμφισβήτητο γούστο της. Δεν ξέρω έναν άντρα που να μην είναι μαμάκιας. Η διαφορά με τη γυναίκα είναι πως από τη στιγμή που θα γεννήσει το παιδί της, διεκδικεί την πρωτοκαθεδρία της μητρότητας. Στην ανατροφή του παιδιού της δεν ανέχεται εύκολα την επέμβαση της πείρας, έχει τις δικές της απόψεις περί διαπαιδαγώγησης κλπ. Από την άλλη έχει δίπλα της έναν σύνήθως άσχετο κόπανο μέχρι τα πέντε χρόνια του παιδιού του, που αν αυτό κάνει πυρετό, πνιγεί, η χτυπήσει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και το μόνο που κάνει είναι να φωνάζει έντρομος. "Τι κάνεις εκεί! θα το πνίξεις! Μη το βουτάς στο νερό! θα το πεθάνεις! Το παιδί μου! κάνε κάτι!" Κάνε συ ρε μαλάκα αφού τα κάνω εγώ στραβά αλλιώς βούλωστο, και συ η ηχώ της μαμάς σου μαζί. Απωθημένα; ουουου!

Ρεγγίνα Μπούκουρα είπε...

epikairos Συγκρατήσου..

Herinna είπε...

ρε κορίτσια μιλήστε, τι πάθατε μέσα εδώ; Όλες ανύπαντρες είστε ή όλες ανήκετε στη χρυσή εξαίρεση; Πάψτε να είστε τόσο πολιτισμένες πια! Ο Μάνος έχει γράψει μέχρι στιγμής δυο ποστ, με ζευγαράκια στα οποία η μικρή αντιδρά είτε σπαστικά είτε υστερικά, περιμένω να δω κι ένα κάποια φορά για την ασχετίλα των αντρών σε σχέση με τις εντός του σπιτιού ευθύνες, ή ακόμα ακόμα σε σχέση με το πως πως τιμά, σέβεται και αναγνωρίζει ο άντρας τη γυναίκα που διάλεξε για να του μεγαλώσει τα παιδιά, όταν αυτός το παίζει από άλλον πλανήτη, μόλις και σκάσει το πρώτο μωρό στο σπίτι. Περιμένω να δω ένα ποστ για τα χαστούκια που τόσα εκατομμύρια γυναίκες χρωστάνε στους μαμάκιες τους, αλλά δεν θα το δω. Είπαμε αντικειμενικότητα, αλλά μη το παραχέζουμε κι όλας, έτσι δεν είναι;
ΥΓ. Ξέχασα, δεν έχω μπλογκ πια και πρέπει να βάζω το ονομά μου όταν έρχομαι κατευθείαν εδώ.
...Μπα δεν το παίρνει. Τι στραβό κάνω;

Ανώνυμος είπε...

Γιώργο, χθες διάβαζα τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του άντρα μου ψάχνοντας να βρω την ώρα της γεννησής του. Ήθελα να του πω τα χρόνια πολλά ακριβώς τη στιγμή της γέννησής του. 9 Απριλίου του 1956 ώρα 6:50 τα χαράματα! Σου εύχομαι να την καμαρώνεις πάντα γερή, αισιόδοξη, γελαστή. Τα άλλα έπονται.

Ανώνυμος είπε...

ουπς λαθος αποστολη σορρυ

epikairos είπε...

Ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα αυτού του κόσμου είναι πως οι γυναίκες μας κατηγορείται για τη σχέση που έχουμε με τις μανάδες μας ενώ όταν γίνεστε μητέρες κάνετε ότι περνάει από το χέρι σας για να διαιωνίσετε αυτή τη σχέση. Αν θέλετε να κάνετε την επανάσταση ξεκινήστε από τους γιούς σας.

herinna είπε...

Σωστό κι αυτό. Αλλά μη τα ρίχνουμε όλα στην διαπαιδαγώγηση. Μεγαλώνουν κάποτε τα παιδιά. Μαθαίνουν βασικές αρχές δημοκρατικών συμβιώσεων και καθηκόντων. Μια στοιχειώδης ευαισθησία χρειάζεται για να δει ο ένας τον άλλο όταν τραβολογιέται. Μιλάμε για τη ζωή και την αρμονική συμβίωση ενός ζευγαριού χωρίς αποποιήσεις καθηκόντων. Όχι για βαρύγδουπες έννοιες.

Annabooklover είπε...

Σας διαβάζω εδώ και λίγο καιρό αλλά μόνο τώρα κάνω σχόλιο γιατί πολύ με άγγιξε αυτό το ποστ. Το έχω καταλάβει αυτό με τις μανάδες και τους άντρες, νομίζω ότι αλλάζουν τα πράγματα και δεν υπάρχει αυτό το στερεότυπο πεθερά=κακιά τόσο ευρέως πια. Κυρίως γιατί οι περισσότερες γυναίκες είναι ανεξάρτητες οικονομικά και δεν μπαίνουν τα ζητήματα που θέτει η herinna.
Κατά τα άλλα αν μου πεις εμένα ότι είμαι ίδια η μάνα μου θα βάλω τα κλάματα και θα με πιάσει κατάθλιψη! (Κι έχω και μια χαρά μάνα). Btw, χρόνια πολλά και καλά!

herinna είπε...

Απόψεις και ευτυχώς που υπάρχει αντίθετη εμπειρία έστω και σπάνια. Αλλά το σύνδρομο της Ιοκάστης αφενός και το μη μου τους κύκλους τάραττε του άντρα αφετέρου, δεν παύουν να υπάρχουν και να λειτουργούν επειδή η γυναίκα δουλεύει και έχει ν αντιμετωπίσει και το χάος επιστρέφοντας. Αν μάλιστα τολμήσεις να χάσεις και την υπομονή σου, σε ρωτάνε, μπας ξέχασες να πάρεις το χάπι του θυεροειδή σου σήμερα; Πόσο καιρό έχεις να δεις τον γιατρό σου; Εγώ που τα λέω αυτά δεν τα ζω πια, έχω απαλλαγεί και γι΄ αυτό μου φαίνεται ανυπόφορο να ακούω τις γνωστές μου όλο με τα ίδια και ίδια παράπονα επί δεκαπέντε έτη, χωρίς ούτε να το παίρνουν απόφαση να τα δεχτούν, ούτε να τα κόψουν, ούτε και φυσικά ούτε λόγος να φύγουν. Έχω σκεφτεί κι εγώ πως τελικά τις θρέφει η γκρίνια, το έχω πάρει απόφαση πως έτσι τη βρίσκουν, κι έχω πάψει ν'ασχολούμαι. Όχι όμως κι ότι δεν υπάρχουν, όρεξη νά χεις ν΄ ακους. Εγώ δεν έχω.

jane είπε...

Οσο καλή κι αν είναι μια μάνα, είναι μια ξένη μάνα. Οι οικογένειες είναι υπέροχες όταν είναι μακριά από τα νέα ζευγαρια. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων πια έιναι ο απογαλακτισμός. Δε λέω να κόβουν τις σχέσεις με τους γονείς αλλά πρέπει κάποια στιγμή τα παιδιά να φεύγουμε απο το σπίτι και οι γονείς να ξαναστήνουν τη ζωή τους όσο ακόμη τους κρατουν τα πόδια τους, αλλά όχι να ζουν μέσω των παιδιών τους.
Και εαν θέλουμε οι γκόμενοι/γκόμενές μας να έχουν καλές σχέσεις με το΄έτερόν μας ήμισυ, πρέπει να διατηρούμε αποστάσεις ασφαλείας, και να μην εκθέτουμε τους μεν στα ελαττώματα των δε.
Τζεην - Παθούσα και Μαθούσα

it is είπε...

IMO πάντα τα σχόλια και η αναζήτηση του προβλήματος είναι λάθος....

2 ενδεχόμενα που κανείς δε σκέφτηκε....

Α) Η κοπέλα είχε περίοδο

Β) Ήταν φορτισμένη με άλλα

Επίσης δε μπόρεσα να καταλάβω ποτέ γιατί να σέρνει μια γυναίκα έναν άντρα στις βιτρίνες όταν αυτός δεν το θέλει (που είναι η συνήθης κατάσταση)....και γιατί να έχει γούστο στις γόβες ο άνθρωπας?
δλδ άμα πάρω εγώ την κοπέλα μου και τις πω να μου πει άποψη για ποδοσφαιρικά παπούτσια είναι δυνατόν να μου πει κάτι σωστό (γιατί στα ποδοσφαιρικά δεν κοιτάς το παπούτσι για την ομορφιά του αλλά για πιο πρακτικούς λόγους...)


Παπαριές λέω.....βαριεμίου