3.7.06

Ολα ενταξει;

Κατ'αρχάς έχω μπλέξει με ένα mini-mac και προσπαθώ να θυμηθώ πράγματα γιατί τους mac τους έχω αφήσει χρόοοοοοοοονια πριν. Μιλάμε τώρα για άλλο πράγμα.
Κατα δεύτερο, δεν έχω πολλά να γράψω.
Ωραία την είχα βρει. Είχα βάλει τα μαύρα μου και εκεί που είχα κουλάρει έρχεται το βατραχοκόριτσο και μου κάνει ... επικήδειο.
...οτι σας αποχαιρέτησα με στυλ και άλλα τέτοια.
Κάτι σαν τον καθηγητή Λαντίνη.
Λοιπόν! Δεν αποχαιρετώ ανθρώπους.
Το τί βρίσιμο έχω φάει σε όλη μου την ζωή γι' αυτο το πργμα δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Ψυχολόγες, γκόμενες, φίλοι, συνάδελφοι...
Εμένα όμως μου θυμίζει την μαμά μου, που μου'λεγε την ώρα που φεύγαμε από την επίσκεψη:
-Αποχαιρέτησες τον θείο Νώντα;
(Κι εγώ έλαγα από μέσα μου: Οχι, βέβαια!)
Τωρα τελευταία μου έχουν πιπιλίσει το μυαλό ότι δεν είναι σωστό να μπερδεύεις τα παιδικά χρόνια, τους γονείς... και άλλα τέτοιου είδους κολλήματα.
Μαλακίες!
Αρχιδιές Γεωργίτσα μου! που λέει και ο φίλος μου ο Τάσος.
Πριν απο μερικά χρόνια ήμουν διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων του ΜΕGA. Μιλάμε για μεγάλη εξουσία. Δεν έκανα εγώ δημόσιες σχέσεις με τους άλλους, οι άλλοι έκαναν με μένα.
Η δύναμη της τηλεόρασης!
Μππρρρρρρρρρρ...
Την πρώτη μέρα που κάθισα στο γραφείο μπήκε μέσα μια μοντέλα εκείνης της εποχής ( συγκλονιστικότερος κώλος της μεταπολεμικής Ελλάδας) με είπε "αγάπη μου" και το βράδι με κέρασε κινέζικο.
Δυστυχώς -επαναλαμβάνω! δυστυχώς- εκείνη την εποχή ήμουν καψούρης με το πιο ξενέρωτο πλάσμα του κόσμου και είχα μάτια μόνο γι' αυτην.
Μιλάμε για εξαιρετικά σπάνιο μαλάκα.
Μιλάμε επίσης για μεγάλη εξουσία. Δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος.
(Μη σας νιάζει έναν χρόνο κάθισα!) Το γλέντησα όμως ιδιατέρως και πρέπει να πώ ... μια και τόφερε η κουβέντα, ότι εκεί γνωρισα και συνεργάστηκα με τον (από παλιότερα) φίλο μου Τζόνι Καλημέρη, που είναι από τους λίγους που ξέρουν την δουλειά και μάλιστα με 'μαθε πολλά πράγματα)
Σ' αυτην λοιπόν την περίοδο ήμουν καλεσμένος σε κάποια εκδήλωση στην Καλλιθέα. Η μητέρα μου είχε επιμείνει να πάω. Πήγα! Τί να κάνω. Η μάνα μου δίπλα καμάρωνε για τον κανακάρη της (πού να της έλεγα και για τον συγκλονιστικότερο κώλο). Διάφοροι τύποι ήθελαν φυσικά να μου μιλήσουν και να μου πούν πόσο πολύ χαίροντα που με γνώρισαν, ότι έχουν κάποιο αίτημα, ήθελαν ραντεβού, τα σέβη τους και άλλες τέτοιοες αυλοκολακιές του κώλου.
Εκοβα βόλτες ανάμεσα τους με την μαμά δίπλα.
Κάθε φορά. Προσέξτε... κάθε φορά που έβλεπε κάποιον να μου χαμογελά μου έπιανε τον καρπό με τράβαξε προς το μέρος του και μου έλεγε μπροστά του: Χαιρέτησες τον κύριο Λαμογιοπουλίδη; Κολλητά μου τράβαγε το χέρι του και μου το'βαζε στο δικό του, ο οποίος μου έλεγε κάτι που τέλειωνε σε "...σέβη μου!"
Την πήρα σε μια γωνιά και της εξήγησα ότι μπορώ να χαιρετώ και μόνος μου. Την διαβεβαίωσα επίσης ότι είχα αποφοιτήσει εδώ και πολλά χρόνια από την Γ' Δημοτικού.
-Εντάξει! μου είπε... και αμέσως μου άρπαξε το χέρι "φεύγει η κυρία Κωλοτρυπίδου. Την χαιρέτησες; και μου το΄βαλε στο χέρι της κυρίας Κωλοτρυπίδου, νηπιαγωγό, που ερχόταν κατα πάνω μας... που ήθελε να κάνει εκπομπή στο MEGA.
Ποιά εξουσία: Αμα η μαμά σου θέλει , την γάμησες.
Tί μου λένε τώρα;
Ο,τι δεν αποιχαιρετώ κόσμο.
Ε, δεν αποχαιρετώ. Είναι ποινικό; Δεν κατάλαβα.
Εδω στην μπλογκόσφαιρα τα πράγματα είναι smooth.
Είναι σαν τις επισκέψεις σε σπίτια φίλων, που δεν έχεις όρεξη να μιλήσεις, αλλά χώνεσαι στον καναπέ τους και εισπράττεις την ατμόσφαιρα. Ωραία ασφάλεια ε;
Κλείστηκα στο δωμάτιο μου. Οι εδώ φίλοι μου μου κτύπησαν την πόρτα.
Οταν θέλησα, άνοιξα.
Το οφείλω κατα πολύ στο βατράχι.
Ρε συ Costadina πολύ έχω ζηλέψει με το Wordpress.
Katlsobrako, ευχαριστώ για το Dribble+Drink.
Pascal, Mην σε δω να το βγάλεις το ταλέντο από το νετ και το κάνεις real. Θα σε φάνε στην πρώτη γωνία, έτσι που σε'κοψα. Εδώ είσαι υπέροχος και έχει μέλλον το κόλπο. Εχεις δικιο! Φοβερός τύπος ο Αverel.

18 σχόλια:

vatraxokoritso είπε...

αν είχε κανείς ποτέ αντίρρηση ότι είμαι μεγάλη κουφάλα τώρα σίγουρα δεν έχει!

xixixixixixixi!
εοεοεεοεοεοεοεοεοεο!!!!
τα κατάφερα!

xpsilikatzoy είπε...

Όχι ρε τον άνθρωπα!!!!

Φαντάσου δηλαδή να είχες και τί να γράψεις.

:P

pascal είπε...

Ρε Μάνο, με αυτά που λες θα πάρουν τα μυαλά μου αέρα και θα ζητήσω στο Μαραθιά κανά μύριο για τα δικαιώματα :PPPP
Σοβαρά τώρα, welcome back. Αν και δεν έφυγες και ποτέ.
Όσο για το βατραχοκόριτσο, έχει νομίζω το ίδιο ταλέντο στο να "φέρνει" με το να "διώχνει". Nice.

drowsy george είπε...

η κυρία Κωλοτρυπίδου έχει καταγωγή απο τον Πόντο;
φυσικά , αν δεν είχε , θα την έλεγαν κυρία Κωλότρυπα

An-Lu είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
An-Lu είπε...

¶ντε βρε Μάνο και μας κοψοχόλιασες όλους!!!!
Καλά ξεμπερδέματα με το Mac!


ΥΓ Η ανώτατη εξουσία είναι η Ελληνίδα Μάνα...μην το ξεχνάς!

averel είπε...

Ευχαριστω. Τιμη μου. Που να γνωρισεις και την μανα μου. Ακομα να μου συγχωρησει το οτι ενηλικιωθηκα.

sophie_jamaica είπε...

¶ντε με γεια, με γεια ο mac!!!!!;)

glenn είπε...

Μου έλειψες ρε Αντώναρε, ερχόμουν στο μαγαζί σου και τόβρισκα με τα ρολά κάτω. ¶ντε να σε βλέπουμε. Δεν πιστεύω να έγραψες καμμιά Γκέμμα εε;

Epicuros είπε...

1. Συγχαρητήρια για την έλξη σου από τπν (γυναικείο) κώλο! Σ΄αυτό είμαστε συνάδελφοι!
2. Σε ηλικία 4 ετών έφαγα ανελέητο ξύλο (με βίτσα!) γιατί δεν χαιρέτησα μια κυρία της γειτονιάς! Οι μανάδες φαίνεται ότιβγήκαν από το ίδιο καλούπι...
Καλώς επέστρεψες.

Νικόλας είπε...

Αγαπητοί φίλοι,

Με όλο το θάρρος, θα ήθελα να σας προσκαλέσω (όλους, όσοι μπορείτε
και θέλετε να βρεθείτε στην Αθήνα) στη θεατρική παράσταση, στην οποία
συμμετέχω. Πρόκειται για παράσταση που πραγματοποιείται από το
Θεατρικό Εργαστήρι Αυτοσχεδιασμού του Δήμου Βριλησσίων και δεν είναι
άλλη από τη "ΦΑΥΣΤΑ" του Μπόστ, διασκευασμένη, κομμένη και ραμμένη στα
μέτρα μας.Ένα σατηρικό μιούζικαλ με πολιτικούς υπαινηγμούς και
επίκαιρους σχολιασμούς.

Οι παραστάσεις θα γίνουν στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Βριλησσίων,
Κισάβου 11, ¶νω Βριλήσσια (για πληροφορίες σχετικά με το πώς θα
φτάσετε στο χώρο, μπορείτε να επισκευθείτε το www.driveme.gr),

Την Παρασκευή 7/7/06

Την Κυριακή 9/7/06
και
Τη Δευτέρα 10/7/06

Ωρα Ένατξης 21:00

Θα χαρώ πολύ να σας δω (και να με δείτε) κάποια από αυτές τις μέρες.

Φιλικά,

Νικόλας Περδικάρης


Τακτικός και "καλός" (;;;) αναγνώστης του Μάνου. Επίσης, παλιός και καλός blogger που τώρα πια δε γράφει (όσοι διαβάζατε το "stories" θα με θυμάστε).

triantara είπε...

ααααααααααα, δεν μας τα λες καλά με τις μανάδες... και τά'λεγα εγώ, δεν τά'λεγα;;;
το χάπι πότε θα το βγάλουν τελικά;;; ;)

τέσπα, πες μας κανά καλό ψυχολόγο γιατί ούτε και μεις χαιρετάμε και μας το κρατάνε μανιάτικο... :)

Μαύρος Γάτος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Μαύρος Γάτος είπε...

Τα σέβη μου. Πήρα καμμιά εκπομπή;;;

(άσε ξέρω τι πήρα, αυτά παίρνω πάντα) Σ;)))))))))

Μαυρόγατος Λαμόγιος- Παρλαπιπίδης

drowsy george είπε...

που είσαι ρε μάνο. μέχρι που σε είδα και όνειρο . είχες , λέει , ανεβάσει πίεση και προσπαθούσα να σε πείσω να φας σκόρδο . τελικά έκοψα μια σκελίδα στη μέση , τη μισή την έφαγα εγώ , για να πειστείς , και την άλλη μισή την έφαγες εσύ

€lisavet είπε...

welcome back!!! :)

Composition Doll είπε...

Πού είσαι θείε Μάνο? Ελπίζω νάσαι καλά?

Ε?

Ε, λέω?

heliotypon είπε...

Αν φύγω κι εγώ πρέπει να χαιρετήσω; Δηλαδή, τι ακριβώς είναι ο χαιρετισμός; Λέμε σε κάποιον/αν να χαίρει. Κι αν τους το πούμε θα γίνει; Αν δεν επηρρεάζουμε τη διάθεση, λοιπόν, με ευχές, προς τι οι ευχές (γενικώς). Μήπως είναι μόνο για να δηλώσουμε ότι εμείς θέλουμε το καλό τους; Φιγουρατζίδικα και υποκριτκά πράγματα, λοιπόν... Ας, το Αντώναρε, δεν χρειάζεται!