3.6.07

το’ξερα…



Δεν έχω καλύτερό μου από το να κάθομαι σε μια γωνιά και να παρατηρώ τους ανθρώπους. Ταυτόχρονα βάζω στοιχήματα με τον εαυτό μου… θα κάνει αυτό ή εκείνο;

Πριν από καιρό ήμουν σε ένα café στην Κηφισιά και έπινα καφεδάκι διαβάζοντας την εφημερίδα μου. Απέναντι μου μια νεαρή μητέρα μιλούσε στην κολλητή της στο κινητό.

Θέμα; Η δίαιτα που (φαίνεται) ότι είχαν αρχίσει οι δυό φίλες ταυτόχρονα. Ο μικρός γυιός της μητέρας, έπαιζε ήσυχα από δίπλα το ηλεκτρονικό του.

Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι όσα κουβέντιαζαν οι δυό γυναίκες, η «δικιά» μου μελετούσε τον κατάλογο.

Θα φάει ή δεν θα φάει; Αναρωτιόμουν.

Θα φάει…

Γυιάλιζε πολύ το μάτι της για να μην φάει και δεν μου φαινότανε άνθρωπος που θα την έπαιρναν μαζί στην παρέλαση τους όσοι αγαπούν την αυτοσυγκράτηση.

Ημουν σίγουρος ότι θα εύρισκε μια δικαιολογία. Δεν ήξερα ποιάν.

Ο τσιγγούνης δεν λέει ποτέ ότι είναι τσιγγούνης. Λέει: τα λεφτά βγαίνουν δύσκολα και έτσι κοιμάται ήσυχα τα βραδια.

Η κυρία εκλεισε το τηλέφωνο όταν ήρθε ο σερβιτόρος., Η ίδια παρήγγειλε έναν καφέ και ρώτησε το παιδί τί θα πάρει.

-Παγωτό! είπε ο πιτσιρικάς.

-Τι παγωτό; ρωτησε ο σερβιτόρος.

-Φράουλα… απάντησε με ένα χαμόγελο το παιδί.

-Σοκολάτα…τον διόρθωσε η μητέρα.

-Φράουλα…

-Σοκολάτα…

Επεκράτησε η γνώμη της μητέρας.

Ηρθε ο καφές…δεν του΄βαλε ζάχαρη…. ο μικρός δυσαρεστημένος που δεν πήρε φράουλα… έφαγε με το ζόρι μια κουταλιά. Στραβομουτσούνιασε με αηδία… όπως κάνουν τα παιδιά όταν δεν θέλουν να φάνε κάτι…

-Φάτο…είναι ωραίο! τον παρότρυνε η μητέρα του…

-Δεν είναι…

-Είναι…

-Δεν είναι…

-Είναι….

(ά, τόσο απλό ήταν, σκέφτηκα)…

Και για να του αποδείξει ότι είναι πιο ωραίο από τη φράουλα, έφαγε μια κουταλιά….

-Υπέροχο…

-Δεν μ'αρέσει…

Εφαγε κι άλλη μια κουταλιά….

-Ελα, σου λέω…


Ο πιτσιρίκος, ούτε που να το βάλει στο στόμα του. Είχε πεισμώσει… και επειδή είχε πεισμώσει και η μαμά το'φαγε όλο.

Μου'ρθε να της πω: Κυρά μου, αφού ήθελες να φας παγωτό σοκολάτα, γιατί έπρεπε να φας του γιού σου, χρησιμοποιώντας την λογική: αφού δεν το τρως εσύ, θα το φάω εγώ.

(Aντε μετά να μάθεις σ' αυτό το παιδί, τι είναι αλήθεια!)

Το κόλπο είναι να μην ξέρουν ότι τους παρατηρείς γιατί διαφορετικά «καλύπτουν» τις αντιδράσεις τους.

Μέσα στην εβδομάδα είχα ένα πολύ σημαντικό ραντεβού. Δυο – τρεις άνθρωποι που το γνώριζαν ήταν πολύ ευχαριστημένοι για μένα…μπράβο ρε… μεγάλη ευκαιρία κ.λ.π.

Δεν είχα καμμιά αισιοδοξία, γιατί όταν είχα (δια ζώσης) κλείσει το ραντεβού με τον συγκεκριμένο άνθρωπο, την στιγμή που του έλεγα την σημαντικότερη λεπτομέρεια, εκείνος έριξε ΜΙΑ κλεφτή ματιά στο κινητό του….

Δεν είχα ούτε μία ελπίδα. Με «άκουγε» γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.

Πήγα στο ραντεβού, επειδή έπρεπε…

Φυσικά ήταν φιάσκο.

Δεν στεναχωρέθηκα καθόλου, αφού ήμουν προετοιμασμένος για την εξέλιξη.

Μάλλον ικανοποιήθηκα που …μάντεψα σωστά.

Μεγαλώνωντας το μέλλον γίνεται όλο και πιο προβλέψιμο.

Δεν μ'αρέσει η καχυποψία, γιατί έχω βασανιστεί πολύ από καχύποπτους ανθρώπους. Και να που τώρα, έχω αρχίσει να γίνομαι κι εγώ… προσπαθώ να το καταπολεμήσω… αλλά κάτι μέσα μου με νικάει.

Τι;

Να κλείνω τα μάτια;

Σύμφωνοι.

Η ζωή όμως πρέπει να είναι γεμάτη νίκες κι όχι βολικές ήττες.



8 σχόλια:

An-Lu είπε...

Καλημερούδια Μάνο!
Το αστείο έιναι, πως αυτό το κολπάκι με τη "μετάθεση" της επιθυμίας, το έκανε μια εποχή η γιαγιά μου με μένα! Ήταν το παιχνίδι μας απέναντι στη μάνα μου ;-)

una mama και οχι μονο είπε...

λοιπον, με κανεις και γελαω καθε φορα κι αυτο ειναι υπεροχο! εισαι σπουδαιος, δε παν στο διαολο και οι ηττες και οι νικες λεω γω...
σε ενα απο τα πρωτα μου post αναφερομαι σε μια σκηνη με εναν νεαρο που ενω ηταν βυθισμενος στην κοσμαρα του αποκαλυφθηκε πως παρακολουθουσε μια συζητηση που ειχα με την αδερφη μου (σε επιμαχο σημειο του εφυγαν γελια)! μου τον θυμισες...φοβερος τυπος! και κλεινω λεγοντας η μαλλον ρωτωντας...του περισευει καποιου καμια σφαλιαρα να ριξει σε αυτη την μαλακισμενη μανα?

drowsy george είπε...

fadasou ton pitsirika , osi ora i koiliodoulos mana etroge to pagoto , na pinei ton kafe kai na kanei ta tsigara tis.
na tin sokarei gia ta kala

The Torch είπε...

Φοβάμαι ότι στην τακτική της μητέρας του παραδείγματός σου καταφεύγουν αρκετά συχνά οι γυναίκες, που βρίσκουν πάντα έμεσους τρόπους για να πετύχουν κάτι χωρίς να καταλάβει ο άλλος τον αληθινό τους στόχο. Ή έτσι νομίζουν τουλάχιστον.
Πιο πρόσφατο (και αθώο) παράδειγμα η κοπελιά μου. Η Ίρις. Της έλεγα ότι στο Σάββατο 30 Ιουνίου, θα έχω δύο υποχρεώσεις. Τα βαφτίσια της κόρης ενός φιλικού ζευγαριού στη Σίφνο και τον γάμο μίας συναδέλφου. Επειδή δουλεύω όμως μάλλον θα πάω στον γάμο: "Το προτιμώ άλλωστε" συμπλήρωσα ο μαλάκας. "Γιατί το προτιμάς" με ρώτησε "Μήπως επειδή προτιμάς να είσαι ασυνόδευτος στον γάμο; Χωρίς εμένα;" (Η Ίρις θα λείπει εκτός Αθηνών)Κάτι πήγα να ψελίσω εκεί, αλλά το απέφυγα διότι ο πάγος ήταν λεπτός. Τί προσπαθούσε να ψαρέψει; Αν θα είναι στον γάμο μία πρώην συνάδελφος που με γούσταρε. Δεν μου το έλεγε όμως. Το κατάλαβα την άλλη μέρα και της εξήγησα ότι η νύφη και η πρώην συνάδελφος δεν μιλουν πια και έτσι δεν θα έρθει στον γάμο. Ηρέμησε αφού πηρε -έστω και καθυστεριμένα- την απάντηση στο πρόβλημά της. Προτίμησε όμως να βουρλίζετε επι διήμερο, αντί να με ρωτήσει ευθέως.

vatraxokoritso είπε...

τι από όλα?

Giannis είπε...

δίαιτα της Δευτέρας ε?

Από την επόμενη Δευτέρα θα αρχίσει σοβαρή δίαιτα. Άστη λοιπόν τι κυρία να δοκιμάσει το παγωτό :):):)

Μαριλένα είπε...

Το δικό της να δοκιμάσει η γαιδούρα, όχι του παιδιού.

Αυτή σίγουρα θα του τρώει και το γλυκό του απ΄ το ψυγείο!
"Το θες αγάπη μου; Οχι; Σλουρπ! Αυτό το θές; Ούτε; Σλουρπ ξανά!"

Κι αυτό με θυμώνει κι ο τρόπος που κρυφοκοιτάνε ή φανεροκοιτάνε ρολόι-κινητό-ο,τιδήποτε την ώρα που εσύ τους μιλάς.
Χωρίς ένα "με συγχωρείς, να δω αν εχω μήνυμα, περιμένω το ταδε". Αυτό δε με πειράζει.
Η αγένεια όμως.. Αστα να πάνε.

kwlogria είπε...

Τόσο καιρό νόμιζα ότι ήμουν μαγισσούλα που προέβλεπε, αλλά μόλις κατάλαβα πως βιάζομαι να μεγαλώσω.
Το παιδί θα της απαντήσει σύντομα όπως της αξίζει, μόνο που αυτή δε θα καταλάβει τίποτα. Μάλλον.
Μια πρόβλεψη έκανα...
Φιλιά αγαπημένε:))))))))))))))))))))