12.4.08

οι ψυχοπονιάρες










Ισως να ανακαλύπτω τιν πυρίτιδα, αλλά είναι απίστευτο πόσο λίγο εμπιστοσύνη στον εαυτό τους έχουν οι γυναίκες. Οσο και να κάνω τον μάγκα στην «πιάτσα» δεν ήμουν ποτέ. Τουλάχιστον όχι με τα μπούνια. Ισως λοιπόν η ανακάλυψη αυτοί να κάνουν πολλούς άνδρες να γελούν, που χρειαζόμουν μισό αιώνα για να το εμπεδώσω.

Ε, μαθαίνω κι εγώ... τί να κάνω!!! Ισως να’μαι και αργός.

Το γεγονός ότι ερωτεύονται παντρεμένους είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Υπερεκτιμώντας τον εαυτό τους πιστεύουν ότι θα το χειρστούν στο φινάλε... Οταν όμως χρειάζεται να εμπιστευθούν τον εαυτό τους γίνονται θύματα.

Μου΄’λεγε η φίλη μου η Εληά (από το Ελιάννα... ) έφαγε 4 χρόνια από τη ζωή της με έναν παντρεμένο, ότι « ο καϋμενούλης που ζει με μια που δεν θέλει!». Και λέει και απο πάνω ότι τουφαγε ...αυτη τον χρόνο με τις τρέλλες της....Ενα κορίτσι σαν τα κρύα νερά, προβληματίστηκε, αντί να πετάει όπου γουστάρει, για το αν ο μπιμπίκος στεναχωριέται που μένει με κάποια που δεν θέλει να μένει, αλλά παρ’ όλα αυτά μένει, για να πηδάει παράνομα το μπουμπούκι.

Δεν το’χα σκεφτεί ποτέ , ότι τους λυπούνται και απο πάνω...

Εμεινα με ανοικτό το στόμα.

Πότε νομίζετε ότι εμφανίζονται οι ευκαιρίες; Π.χ. στη δουλειά;

Φυσικά όταν είσαι πιτσιρικάς και παίρνεις τα ρίσκα σαν χαπάκι της ντόπας κι όχι όταν βαριέσαι ο,τιδήποτε θα σου δώσει μια, για να πας δυο βήματα πιο μπροστά...πιο ψηλά...

Σιγά που θα σε αφήσει ο καϋμενούλης ο παντρεμένος να πάς πιο μπροστά ή πιο ψηλά... πιο βαθειά ίσως... αλλά και αυτό το κουβεντιάζουμε.

-Δεν μου λες τί ακριβώς του βρίσκεις;

-Τον σέβομαι.

(Και εγω σέβομαι τον Νίκο Γκάλη, αλλά δεν κάνω υπερβολες...)

-Μμμμ ωραία... τί σέβεσαι ακριβώς;

-Ε;

-Λέω: τί σέβεσαι ακριβώς από τον φιρφιρίκι; Το πήδημα;

-Ε, δεν είναι δα και θεϊκό!!!!

-Είσαι τυχερή που η μητέρα με έχει εκπαιδεύση για το απρεπές της μούτζας... Τότε; Τί σέβεσαι ρε πουλάκι μου;

-Το μυαλό του....

-Είναι έξυπνος;

-Πολύ! (Το θέμα της αυτ-εκτίμησης βγαίνει από ενα κουτάκι και κάνει: κου-κου-κου!)

-Εγώ είμαι έξυπνος;

-Ναι, αμέ...

-Ποιός είναι πιο έξυπνος. Εκείνος ή εγω;

-Εμμμ... μα τί λες;

-Λέω: Ποιός είναι πιο έξυπνος....εκείνος ή εγω;

-Ασε μας ρε ψωνάρα....

-Καλα... καλά... για πες....

-Ε, εσύ....

-Ωραία... όπως βλέπεις υπάρχουν και πιο έξυπνοι.... κι εγω με τη σειρά μου ξέρω κάτι τύπους που μπροστά τους είμαι κρετίνος... αυτο δεν σημαίνει ότι πρέπει να σε φυστικώνουν κιόλας...

-Πωπωπω ισοπεδοτικός που είσαι ρε παιδάκι μου....

-Και συ πόσο μαλακισμένο...

-Χαχαχαχαχα....

-Χαχαχαχαχα....

Μια άλλη φίλη μου, η Οστρια από την λεβεντομάνα Κρήτη... είναι ψυχοπονιάρα. Ετσι και της κλαφτεί κανένας, του κάθεται. Κι όχι μόνο του κάθεται, αλλά της κάθεται και εκείνος στο σπίτι.

Παλτό η Οστρια; Α, μη λέμε ό,τι θέμε... η Μις Κρητη αβλεπί αν κατέβαινε στα Καλλιστεία. Οχι, δεν είναι αυτό... είναι το ψυχοπονιάρα που είναι το drive.

Δεν το’ξερα ρε πούστη μου, όταν ήμουν γύρω στα 20-25 ότι οι γυναίκες είναι ψυχοπονιάρες. Μου το λέγανε και δεν το πίστευα. Κάποτε γνωρισα το μεγαλύτερο ζιγκολό (κάνει και τον ηθοποιό ενίοτε χαχαχαχαχαχα) (όλοι καταλαβαμε ποιόν λέω εεεεεεεε; Μ αρέσουνε αυτές οι ρομπιές.... ανώνυμο δεν μου θέλατε; Παρ’τε ανώνυμο να το χαίρεστε...) Είχαμε βρεθεί λοιπόν στο ίδιο τραπέζι και αυτός την έπεφτε σε μια πολύ ισχυρή κυρία των media. Tον απήλαυσα.... Καλε, τί γλυκούλης που ήτουνε!!!! Τί κουτσου-κούτσου... τί μαλακούλης....τι απροστάτευτος.... τι δυστυχισμένος.... Της ισχυράς κυρίας, που έλιωνε ανθρώπους στοα διάβατης, πολύ της αρέσε ο μαλακούλης...

Ξεράθηκα στα γέλια....

-Είπα κάτι αστείο; με ρώτησε ο διπλανός μου διευθυντής εφημερίδας...

-Οχι εσείς... οχι εσείς....

Ολο το βράδι έτσι το πήγε ο καριόλης (όχι ο διευθυντής εφημερίδας)... ο μαλακούλης, ο αγαπημενούλης... όλες μόνο που δεν τον πήρανε στην αγκαλιά τους να τον νταντέψουν.... μέχρι και γω παραλίγο να τον ταίσω από την κρεμ μπρουλέ.

Τί ακριβως συμβαίνει;

Μμμμμμ δεν ξέρω....

Το ψάχνω το πράγμα....

Ανασφάλεια ε;

Kάτι τους κάνουνε οι μανάδες τους... δεν εξηγείται αλλιώς....