30.6.08

Καλοκαιρινή δροσερή ιστορία











Ηθελε να μάθει η φίλη μου η Κική από τη Θεσσαλονίκη, αν παίζω «ρακέτες»;

-Εγώ;

-Το’ξερα ότι έτσι θα απαντούσες.... Γιατί δεν παίζεις ρακέτες;

-Επειδή δεν είχα καιρό να ασχοληθώ... να είσαι σίγουρη πάντως ότι αν είχα ασχοληθεί θαμουν ο Φέντερερ...

-Ημουν σίγουρη ... και γιατί δεν είχες καιρό;

-Εκανα παρέα στις κοπέλες που έκαναν ηλιοθεραπεία, όταν οι φίλοι μου (τους) έπαιζαν ρακέτες... Ασε που όλοι οι φίλοι μου είχαν φέτες αντί για στομάχι, ενώ εγω το καϋμένο ήμουν 52 κιλά... και όταν έγινα 83 όπως σήμερα... η αύξηση βάρους έγινε μεγάλη σταγόνα εκεί που οι άλλοι έχουν φέτες...

-Χαχαχα κατάλαβα.... Και μου’κλεισε το τηλέφωνο. Προφανώς κέρδισε ενα στοίχημα....

Μετα το ξανασκέφτηκα.

Ναι... δεν παίζω ρακέτες... δεν κολυμπάω «πεταλούδα» μέχρι το απέναντι νησάκι... αλε ρετούρ.... αλλα μπορώ να κάτσω 3 μέρες κάτω από τον ήλιο... αρκεί να μην το θεωρήσει (η άλλη) για δεδομένο... Ποτέ δεν ευχαριστήθηκε μπάνιο γυναίκα μαζί μου... διαβαζω εφημερίδες.... τραβάω φωτογραφίες.... υποδεικνύω ωραίες γυναίκες.... και αμα τσουρουφλιστώ πάω κάτω από ομπρέλα.... και αμα κολυμπάω γουστάρω να’μαι μόνος μου... όχι στα πολυ βαθειά... να μπαίνω ΟΤΑΝ θέλω και να βγαίνω ΟΤΑΝ θέλω....

Με άλλα λόγια είμαι εντελώς αντιτουριστικός επί του συγκεκριμένου θέματος.

Ολα αυτα τα χρόνια λοιπόν παρατηρώ τους άλλους άνδρες στην παραλία... Τί διάολο διαφορετικό κάνουν; Η μεγάλη πλειοψηφία κάνει ακριβώς το ίδιο με έμένα... οι υπόλοιποι παίζουν «ρακέτα», είναι πασαλειμένοι και μελαψοί.... φέτες παντού μέχρι το μάγουλο.... πέφτουν στο νερό καθε τρις και κολυμπούν λες και τους κυνηγάει η Ορκα και οι φίλες της.... ξαπλώνουν στην άκρη της παραλίας.... κάνουνε σιχαμένα πυργάκια με γκόμενες ....και παιδιά των άλλων...

Ε;

Δίκιο δέν έχω;

Δίκιο.... Ομως όλοι αυτοί έχουν και ενα άλλο κοινό στοιχείο.

Είναι μόνοι τους... δεν φλερτάρουν.... αλλα κάνουν τον Ταρζάν χαρούμενο....

Πού θα βρεί καλε το θύμα της η γυναίκα, με τα μεϊκαπ της, τα σκέρτσα της....αχ βάλε μου λίγο στην πλάτη....το μαλλί όσο καλύτερο γίνεται... διαμαντάκι στον αφαλό.... μου δίνεις ένα τσιγάρο;.... πάμε να πιούμε τίποτα δροσερό... πού θα τα κάνει όλα αυτα; Την ώρα που της κάνεις πατητές; Ή την ώρα που προσπαθεί απεγνωσμένα να πιάσει το μπαλάκι, που της πετάς με φάλτσο.... Ε, που θα βρεί θύμα; Πάνω στην πετσέτα της την ώρα που τσιρ τσιρ καίγεται, βέβαια....

Υστερα είναι και το τάβλι... Αλλιώς τα λες στο τάβλι κι αλλιώς στην θαλασσόμπαλα.... Αστε που συνήθως οι Ποσειδώνες δεν παίζουν καλό τάβλι... είναι πνευματικόν παίγνιον βλέπετε, που μαθαίνετε στη σκιά, με τσιγάρα, ποτέ, βρισιές και πραγματική βαρβατίλα....και χάνουν... δεν είμαι σίγουρος αν κάνει καλό αυτό στο λίμπιντο των γυναικών...

Ασχετο: Κάποτε συναντήθηκα με την μαμά μιας φίλης μου σπίτι τους... Είχαν φτιάξει καναπεδάκι, αδημένια πιατάκια... η μαμά ήταν πολυυυυυυυυυυυυυ συντηρητική και πολύυυυυυυ της καλής κοινωνίας....

Κάποια στιγμή με ρώτησε αν ξέρω τάβλι....

Κοιτάξτε, μην το πάερετε πολύ φαλοκρατικό (πού είναι)... αλλά βαριέμαι αφόρητα να παίζω τάβλι με γυναίκες... είτε ξέρουν καλά, οπότε μεταμορφώνονται σε άνδρες.... πράγμα που με ξενερώνει.... είτε δεν ξέρουν... οπότε βαριέμαι το παιγνίδι....

Με την μαμά της φίλης μου, όμως τί να κάνω;

-Βεβαίως....

Εφερε ενα τάβλι με ...τσόχα.... και με κουτάκι για τα ζάρια....

Θα παίζαμε στα 7.... πλακωτό, πόρτες, φεύγα....

Επαιζε καλά, αλλά βαρετά... έτρωγα τα καναπεδάκια μου...χαμογέλαγα στην φίλη μου, που’χε μεγάλη αγωνία... και ξαφνικά βρέθηκα να χάνω 6-0...

Ε, εντάξει... μάνα είναι μόνο μία... έστω και αν είναι άλλου....

Και εκεί που κερδίζει το 6ο παιγνίδι η μητέρα, γυρνάει και μου κάνει.... κωλοδάκτυλο.

Μέσα μου ξύπνησε το Χατηκλάμπ (το ευαγές ίδρυμα όπου φοίτησα και αποφοίτησα με έπαινο) και ο Μήτσος ο φίλος μου.... ο μεγαλύτερος ταβλαδόρος που γνώρισα ποτέ... που δεν σηκωνόσουν από το τραπέζι, αν δεν κέρδισε.... 167-166... δεν έχει σημασία.... 3 μέρες μετα... επίσης δεν είχε καμμιά σημασία....

Ξύπνησε σας λέω το Χατζη-κτήνος.... Μες στο δάσος προχωρούμε κ.λ.π.

Εγραψα στα παπάρια μου τα καναπεδάκια, την φίλη μου που ψιλοανησύχησε και παίξαμε επιτέλους τάβλι.... Η μητέρα έχασε 8-6...το τί είπε ο στόμας μου, δεν περιγράφεται.... φύγανε οι πληθυντικοί.... να φέρω τη σκάφη.... αυτο το παιγνίδι ουτε οι ισοβίτες δεν το παίζουν.... να παίζω με το ενα μόνο μπας και προλάβεις; κ.λ.π.

Αποτέλεσμα;

Με συμπάθησε...

Για τους ίδιους λόγους που σας περιγράφω και για την πλαζ.

Από την άλλη το θαλασσο-αθλητικό έχει και τα τυχερά kinky του....

Aν το’χω κάνει στα βαθειά;

Καλε, όχι... ποιός είμαι; Η Μαίρη Πόπινς... Τοχω κάνει όμως στα σταθερά, όταν ο άλλος ήταν στα βαθειά....

Χαχαχαχαχαχαχα......

12.6.08

Κυρίες μου....









Συγγνώμη ladies, να ρωτήσω κάτι:
Σας είναι αδύνατον να ερωτευθείτε χωρίς να θέλετε να παντρευτείτε;
Σας είναι πολύ δύσκολο να νιώσετε εναν τέλειο οργασμό και να μην αλλάξετε ριζικά τη ζωή σας;
Αφού σας ζαλίζει γιατί το κάνετε το γαμημένο;
Μου΄λεγε προ ημερών η φίλη μου η Βαλεριάνα, ότι είχε πάει στη Μαδρίτη για μια δουλειά και ενα βράδι σε ένα bar γνώρισε εναν τρομερό τύπο, που ήταν γνωστός ως ο Χοσέ ο Wild… τα είπανε, τα ήπιανε, τα χορέψανε ... Wild ήταν ο τύπος... η φίλη μου προερχόταν από μια μακρόχρονη και μάλλον βαρετή σχέση... προέκυψε το πολυπόθητον one night stand. Στα απλά ελληνικά λέγεται και: ένα fredo στα όρθια.
Αυτα συνέβησαν πριν απο κανα-δυο βδομάδες. Επέστρεψε στην Αθήνα και έσπευσε να μου πει τα νέα.
Της έδωσα τα θερμά μου συγχαρητήρια και προχωρήσαμε σε άλλα σοβαρά θέματα...όπως «πότε παίρνεις άδεια;».... «τί ζέστη κι αυτή.... το πρωί πάλι έβρεχε...»
Προχθές ξανάρθε... ηταν η μέρα (νύχτα) για σούσι... Πήραμε τα salmon tataki μας, τα maki μας, τα tempura μας ,ήπιαμε τις Kirin μπύρες μας και πιάσαμε το μπλα-μπλα.... Τρομερά δροσερό και ευχάριστο κορίτσι η Βαλεριάνα... Φίλη-φίλη μου εδώ και μερικά χρόνια...
-Ο Wild… μου λέει....
-Ποιός;
- O Χοσέ μωρέ...
-Ποιός Χοσέ... ο Ντον Χόσε Μέσα Κούνατον Ωρες;
-Σταμάτα μωρέ... ο τύπος που γνωρισα στην Μαδρίτη...
-Ααααααα ο OneNightStand-er….
Δεν της άρεσε πολύ το αστείο... Είχαν ξαναειδωθεί μια φορά... και όλο αυτο το διάστημα ανταλλάσανε mails , τσατάρανε κ.λ.π. Ηταν να συναντηθούνε σε μιαν άλλη πόλη... ναι…βέβαια... της έλεγε ο Wild… μεχρι που οταν έφτασε η ώρα να το κάνουνε πιο fix το ραντεβού, ο Wild την ψιλο-έκανε με πλάγια γοργά πηδηματάκια του φλαμένγκο.... Ολεεεεε!
Πολύ στεναχωρεμένη η Βαλεριάνα μου....
Εχεις δυο λύσεις... ή να την χαϊδέψεις και να της συμπαρασταθείς όπως η κολλητή της η Μαρία... και να της λες: Εχεις δικιο... οι Βρωμοισπανοί... τί άνθρωποι.... από τις ταυρομαχίες και μόνο καταλαβαίνεις τί κωλάνθρωποι είναι.... ή άλλη επιλογή είναι να της πεις την αλήθεια (σου).
Συμφωνώ όσον αφορά στις ταυρομαχίες... αλλά για τα υπόλοιπα είμαι αναφανδόν υπέρ της αλήθειας. Γι’ αυτο είναι οι φίλοι... τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνουν οι φίλες...
-Συγγνωμη, αλλά εσύ δεν μου είπες την τελευταία φορά ότι ο τύπος ήταν one night stand;
-Ελα ρε Μάνο... το μυαλό σου όλο εκεί τοχεις...
-Ασε τις βλακείες σε μένα και πές μου... αυτός δεν ήταν;
-Ε, ναι αυτός... τι σημασία έχει;
-Εχει κ παραέχει ρε συ Βαλεριάνα... ξέρεις τί είναι αυτο το περίφημο one night stand;
-Ξέρω...
-Πολύ φοβάμαι ότι δεν το ξέρεις, αλλά μάλλον νομίζεις ότι είναι η αρχή μιας σχέσης... αν ήταν έτσι δεν θα λεγόταν ΟΝΕ night stand… αλλά θα λεγότανε: «Σ αρέσουνε οι μπομπονιέρες αγάπη μου;»
-Ε;
-Τι ε, μωρέ; Πήγες με έναν τύπο που τον λένε Wild… πηδήχθηκες μαζί του γιατί έτσι γουστάρατε.... και προφανώς άρεσε και στους δυο... μετά τα λέγατε στο net και συ νομίσες ότι θα κάνετε μαζί τον γύρο του Κόσμου σε 2 εβδομάδες...
-Ναι... αλλά μου’λεγε στο chat….
-Καλε, one night stand ειχατε κάνει... τί ήθελες να σου λέει... για τίς Ελληνο-ισπανικές εμπορικές σχέσεις;
-Μα ήταν τόσο ωραία τα λόγια του....

(Με άλλα λόγια φτάσαμε από το one night stand στον άκρατο ρομαντισμό... Την πανάρχαια τροφή τηε γυναικείας ψυχής)
-Βαλεριάνα μου.... είσαι εξαιρετικά επικίνδυνος για τον εαυτό σου τύπος...
-Γιατί το λες αυτό;
-Γιατί ψήνεσαι από τα λόγια των καβλωμένων ανδρών....
Μάλλον ψιλοπείσθηκε και γυρίσαμε και πάλι σε γενικού ενδιαφέροντος θέματα....
Σε μια εποχή που η σεξουαλική επανάσταση που ξεκίνησαν οι μανάδες (κ οι γιαγιάδες) τους, και που ούτε κατάλαβαν τί έγινε... η δεύτερη και η ψιλοτρίτη γεννιά αυτης της επανάστασης είναι εντελώς εγκλωβισμένη.
Τα αγόρια σχεδόν αδιαφορούν.... και τα κορίτσια αδημονούν για λίγο παραμύθι, που δεν έρχεται από πουθενά... Οι μεγαλύτεροι αντιδρούν σαν 70χρονοι που ειδαν την 2μετρη (συγγνωμη για το ρατσιστικό) Ουκρανή και δεν κρατιούνται... οι μικρότεροι δεν έχουν ιδέα, αλλά ούτε και πολυενδιαφέρονται για τό τί να κάνουν... Η υπερ-προσφορά βλέπετε, έφερε την αδιαφορία της αγοράς...
Συναντάτε τα emo στον δρόμο και διασκεδάζετε με την εμφάνιση τους (εμένα με εντυπωσιάζει και την βρίσκω πολύ ωραία και δημιουργική) όμως αναρωτιέμαι αν ξέρετε τί σκέφτονται αυτα τα μικρά περίεργα πιτσιρικάκια....
Λένε λοιπόν ότι δεν υπάρχουν φύλα, αλλά άτομα...
Ε;
Βλακείες; Θα τους περάσει;
ΟΚ. Σύμφωνοι... ο προβληματισμός όμως έγινε... μπήκε στην ατζέντα.Η κοινωνία κτυπά το καμπανάκι... κάτι χρειάζεται επειγόντως update.
Μου΄λεγε μια άλλη φίλη μου... κουκλίτσα... ότι είχε εναν γκόμενο... που την έπαιρνε μαζί του με τους φίλους του και την άφηνε να στέκεται όρθια καθώς παίζανε με τις ώρες τάβλι... και εκείνη καθόταν εκεί σαν σκεπάρνι....αδιαμαρτύρητα... την είχε πηδήξει την πρώτη φορά που βρεθήκανε και αυτο ήταν όλο... μετα παπαλα...
Μιαν άλλη την εγκατέλειψε γιατι τον χάϊδεψε με αγάπη στην πλάτη την ώρα που δούλευε.... Καϋμός μεγάλος...
Κυρίες μου, μην τους (μας) το δίνετε τόσο εύκολα... Ευκολα το παίρνουμε, εύκολα το αφήνουμε... Καντε κάτι για να αρχίσουν κ πάλι να σας φλερτάρουν... αλλιώς εμείς θα εξαφανιστούμε (όπως επιστημονικώς προβλέπεται) και σεις θα στεγνώσετε...
Εσείς οδηγείτε... εμείς δεν οδηγήσαμε ποτέ...