30.7.08

μου lips


















Είμαι εχέμυθος άνθρωπος.Εχω κλειστό το στόμα μου, όταν χρειάζεται...

Δεν μου φαίνεται, αλλά είμαι... Υπάρχουν άνθρωποι που μισώ βαθειά και ξέρω μυστικά τους, που μου έχουν εμπιστευθεί όταν δεν μισιόμασταν... κι όμως δεν ταχω πεί πουθενά και σε κανέναν.

Προχθές τσακωνόμουνα με μια φίλη μου γιατί είχε πει κάτι στην κολλητή της, που με αφορούσε.... Της είπα... της είπα... και ξαφνικά σταμάτησα....

Ωχ... δίκιο είχε....

Κολλητή της είναι... αν δεν τα πει στην κολλητή της... πού θα τα πεί; Στον Γιώργο Αυτιά;

Το τί λεει ο στόμας των ανθρώπων είναι απίθανο, αλλά παράλληλα και απόλύτως φυσιολογικό. Λες ενα μυστικό στον συναδελφό σου...το ότι θα το πεί είναι σχεδόν σίγουρο... λες ενα μυστικό στη μάνα σου.... ανάποδα να την κρεμάσουν δεν το λέει....

Ετσι είναι η ζωή... αλοίμονο αν ήταν μονοσήμαντη....

Από στόμα σε στόμα μαθαίνουμε τα πάντα.... και τι σημασία έχει αν αυτο το στόμα είναι δίπλα στο αυτί μας, ή στην οθόνη της τηλεόρασης....

Είσαι ερωτευμένος με μια γυναίκα.

Το πρώτο που θες να κάνεις είναι να την φιλήσεις στο στόμα. Δεν είναι το πρώτο να θες να της τον χώσεις... (είναι βέβαια βέβαια μέσα στο ΤΟΡ3)....

«Θα σου κλείσω το στόμα με χίλια φιλιά...» τραγούδαγε ο Καζαντζίδης και άνδρες και γυναίκες λιωνανε (λιώνουν)....

Προσωπικά το πρώτο πράγμα που προσέχω στους ανθρώπους είναι το στόμα τους... Λένε ότι το παραθυρο της ψυχής είναι τα μάτια... δεν συμφωνώ... τα μάτια είναι η παγίδα... μπορείς να τα κλείσεις, να κλάψεις... να τα κάνεις λαμπερά... με το στόμα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα...

Τί να κάνει κανείς με την ανάσα;

Είδα στην Ερμού μια κοπέλα με τα ωραιότερα χείλια πουχει δει ποτέ. Ζωγραφιστά... δεν πρόλαβα να την φωτογραφίσω.... Συγχίστηκα... και γυρίζοντας σπίτι... έψαξα μερικές φωτό-στόματα.... στόματα, φίλων, αγαπημένων, αγνώστων....

Χμ... τί ιστορίες....

25.7.08

Δ-ε-ν θ-έ-λ-ω!!!!













Oταν πήγα στην Α’ Δημοτικού μου ζητάγανε (η δασκάλα) να κάθομαι ακίνητος στο θρανίο μου. Για αντίδραση δάγκωνα (ναι, δάγκωνα) τα μπουτάκια της συμμαθήτριας μου, της Βίκυς.

Αργότερα στο Ναυτικό μου ζητάγανε να ξυπνάω κάθε μέρα επί 32 μήνες στις 5 παρα τέταρτο το πρωί. Για αντίδραση έβαλα βίσμα εναν φίλο μου Ναύαρχο και πήρανε τα τέτοια μου.

Αργότερα στη δημοσιογραφία με πιέζανε να πηγαίνω στις συσκέψεις και να ακούω τις παπαριές που λέγανε... από πούρα Αβάνας μέχρι το τιρλιλί της συναδέλφου που μόλις βγήκε από την αίθουσα.... για αντίδραση τους έκανα την σύσκεψη μπουρδέλο, μέχρι που το πήρανε απόφαση και σταμάτησαν να με φωνάζουν.

Ολες μου οι γυναίκες θέλανε (και θέλουν) να μέ έχουνε αποκλειστικό. Κάτι σαν αποκλειστική είδηση που λένε στην τηλεόραση. Για αντίδραση έχω στο παλμαρέ μου δυο διαζύγια και μερικές που με μουτζώνουν στον δρόμο.

Ετσι πήγε κυρίες και κύριοι η ζωή μου:

Πάντα μου ζητούν αυτό που δεν θέλω να δώσω.

Εχεις... έχεις... αλλά δεν θες... μου λέγανε πάντα....

Ε, ναι δεν θέλω... όπως ενας άνθρωπος στην έρημο Σαχάρα δεν θέλει μια παστή σαρδέλα, έτσι κι εγώ δεν θέλω να μου λένε σε συσκέψεις για πούρα Αβάνας .

Αμα ο άλλος δεν θέλει...τί σημασία έχει αν έχει ή δεν έχει....

Είναι σαν τους Πακιστανούς στα φανάρια που του κάνεις απεγνωσμένα νόημα ότι ΔΕΝ θες να σου πλύνει τα τζάμια κι αυτός πλιιιιιιρπ σου πιτσιλάει το παρπριζ και μετα σου χαρίζει εκείνο το χαμόγελο, που δεν θέλω να το χαρακτηρίσω γιατί θα με πείτε ρατσιστή... και δεν είμαι ο φουκαράς....

Το θέμα δεν είναι αν έχεις μισό ευρώ... αλλά ότι ΔΕΝ ΘΕΣ γαμώ την πουτάνα μου να σου καθαρίσουν τα τζάμια... δικά μου δεν είναι ρε; Μπορεί να εμπνεόμαι από τις περιστεροκουτσουλιές... πού το ξέρεις εσύ; Είσαι μέσα στην ψυχοσύνθεση μου;

Απαγορεύεται σ’ αυτην την χώρα το ΔΕΝ ΘΕΛΩ.

Και γιατί δεν θες; αμέσως σε ρωτάνε....

Γιατί έτσι....

Οοοοοοχι... δεν έχει «γιατί έτσι»... θα σε κάνω εγώ να θες....

Για εναν περίεργο λόγο...ανα 5ετία οι άνθρωποι γύρω μου θέλουν να με αλλάξουνε... κανείς ποτέ δεν μου περιέγραψε τί ακριβώς θέλει να με κάνει... π.χ. δεν ήρθε ενας να μου πει...κύριε Αντώναρε θέλω να σας αλλάξω... θα σας κάνω ευτυχισμένο... πάρτε 23 εκατομμύρια ευρώ... οχι τέτοιοι δεν έρχονται... προφανώς δεν είμαι ελκυστικός για επενδύσεις.... όλο έρχονται κάτι τύποι (κατα προτίμηση γυναίκες) και θέλουν να με κάνουν (από ό,τι έχω καταλάβει) λιγώτερο Μάνο...για έναν επίσης ανεξήγητο λόγο όλοι αυτοί οι άνθρωποι επιμένουν ότι το «τελευταίο πράγμα που τους περνάει από το μυαλό είναι να με αλλάξουν...»... Υστερα από λίγο καιρό μου κουνάνε άσπρα μαντήλια λέγοντας μου: Εσύ δεν αλλάζεις με τίποτα....

Αυτό είναι –εκτός απο σουρεαλιστικό- και εντελώς άδικο:

1. Μέχρι τα 20 είχα μαλλιά μετα αλλάξα στο φαλακρό.

2. Μέχρι πέρισυ ήμουν 89 κιλά σήμερα είμαι 83.

3. Κάποτε δεν πότιζα τα λουλούδια μου...φέτος αγόρασα κανούργιο αυτόματο ποτιστικό και είναι κούκλες τα χρυσά μου.

4. Μέχρι τα 35 μου άρεσαν οι συνομηλίκες μου ίσως και οι ελαφρώς μεγαλύτερες μου ...μετα αλλαξα...άρχισαν να μου αρέσουν οι μικρότερες μου και οι ελαφρώς πολύ μικρότερές μου.

5. Μέχρι τα 40 μου άρεσαν οι μελαχροινές...μετα αλλαξα και μ αρέσουν όλες...

6. Μέχρι τα 18 μου δεν έτρωγα όσπρια...ξαφνικά ξετρελλαίνομαι....

Τί να σας λέω τώρα.... μέχρι αύριο μπορώ να σας γράψω τις τεράστιες αλλαγές που΄χω κάνει... κι όμως... ναι, κι όμως.... θέλουν να με αλλάξουν.

Θέλουν, αλλά δεν θέλω εγώ....

-Δεν μπορώ... λέω για να ξεφύγω...μπας και με λυπηθούν και με αφήσουν στον πλανήτη μου....

-Οοοοοοοχι!!!!! Δεν θές!

Στη ζωή δεν έχει καμμιά σημσία να κάνεις αυτά που θες... δεν λέω, ώραίο είναι... και δόξα τω θεώ, δεν έχω παράπονο...αλλά αυτα που θέλουμε και τα κάνουμε, γρήγορα τα βαριόμαστε ή παύουμε να τα θέλουμε τόσο πολύ.... συνήθως όταν τα κάνουμε ανακαλύπτουμε ότι βασικά θέλουμε παπαριές.... το κόλπο είναι να μην κάνεις αυτά που ΔΕΝ θες...

Κι αυτό θέλει προπόνηση....πιστέψτε με....

18.7.08

Η Ακρόπολη και η μαλακία που μας δέρνει!

Μερικές εκατοντάδες e-mail φτασανε στο mail μου γεμάτα χαρά ότι η Ακρόπολη φωτίζεται μέχρι το ξημέρωμα. Σε Ελληνες από όλον τον πλανήτη άρεσε η ιδέα, ότι η Αθήνα φωτισε την Ακρόπολη.
Δεν απαντώ σε comments στο blog μου, αλλά απαντώ (σχεδόν) πάντα στα mail μου. Αυτη την φορά δεν απάντησα... Καμμιά 15αριά μου΄γραψαν μεταξύ πλάκας και σοβαρού... Ρε συ μπας και τα ανάψανε καταλάθος; ή κάτι παρόμοιο.... Κράτησα μικρά καλάθια....
Δεν το συνηθίζω... συνήθως είμαι αχλαμπούχλας... όποιος περνάει λέει και από μια μαλακία στο καλάθι μου... παλιά μου τέχνη κόσκινο... αυτη τη φορά όμως σε δεύτερη ανάγνωση κάτι που βρώμαγε...
Την Δευτέρα η Ακρόπολη ήταν φωτισμένη μέχρι τις 6 το πρωί.
Την Τρίτη δεν ξέρω, αφού κοιμήθηκα νωρίς....
Την Τετάρτη βγήκα στο μπαλκόνι στις 4.35 και ηταν σκοτεινή... Ε, καλά και μέχρι τις 4.30 κάτι είναι, να’ναι φωτισμένη....σκέφτηκα.... το καλάθι μίκρυνε απότομα...
Την Πέμπτη η Ακρόπολη ήταν σβηστή...στις 3.15...
Ενιωσα απαγοήτευση.
Εβαλα τα γέλια....
Ντράπηκα....
Μουρμούρισα μπινελίκια που δεν δημοσιεύονται.... για να σας δώσω όμως μια ιδέα, εμπεριείχαν πολλές φορές σε όλους του χρόνους το ρήμα «γαμώ», διάφορα όργανα γυναικών κι ανδρών και πολλά συγγενικά πρόσωπα...
Ημουν (και είμαι τρομερά) εκνευρισμένος που πίστεψα ότι μπορούσα να κερδίσω το σύστημα. Ηταν μια παιδική σκέψη.
Το να σβήνεις τα φώτα της Ακρόπόλης στις 02.30 το πρωί ειδικά σε μια τουριστική χώρα σαν την Ελλάδα, είναι μια αρχιδιά και μισή.... όμως είναι ρε παιδί μου μια συνεπής άποψη... αρχιδιά μεν....άποψη δε.... Τα σβήνω. Τέλος.
Το να την ανάβεις όμως μια μέρα και μετα να τη σβήνεις είναι έγκλημα.
Τί είναι ρε παπάρα η Ακρόπολη για να την αναβοσβήνεις; Χριστουγεννιάτικο δέντρο;
Από την άλλη σκέφτηκα μήπως η ιδέα είναι να είναι φωτισμένη μόνο τις Δευτέρες... ετσι σαν concept… Τί να πει κανείς;
Ε, ρε Μάκης Τριανταφυλλόπουλος που σας χρειάζεται....να μπει μέσα και να ψάξει από το Μουσείο της Ακρόπολης μέχρι στο βρακί της Καρυάτιδας....
Και επειδή καλά τα γραπτά με εξυπναδούλες... με ευρήματα και γελάκια... ας μην ξεχνάμε όμως και το ρεπορτάζ.... κάποιοι θα πρέπει να ξέρουν ότι γνωρίζω πολύ καλά, πώς ανάψαν τα φωτα της Ακρόπολης την περασμένη Δευτέρα μέχρι τις 6 το πρωί... αυτό που δεν ξέρω είναι γιατι δεν ξανα-άναψαν....
Κάποιοι δεν κατάλαβαν ότι ενοχλήθηκα πολύ περισσότερο που την άναψαν μόνο μια φορά...από ο,τι χάρηκα...
Δεν θέλω να την ξανανάψουνε...ξενέρωσα.... δεν με νιάζει πιά... ετσι κι αλλιώς κανείς δεν πήρε είδηση ούτε ότι φωτίστηκε , ούτε ότι δεν φωτίστηκε... θέλω όμως να μάθω το όνομα του βλάκα, που έδωσε την εντολή.
Αυτη η κυβέρνηση καθημερινά λέει: «όποιος και ν’αναι...όσο ψηλά και να’ναι θα υποστεί τις συνέπειες...μπλα-μπλα» και βέβαια μιλάει για λαμογιές κι όχι μόνο....θέλω λοιπόν να μάθω το όνομα για να διαπιστώσω αν υπάρχουν και συνέπειες στην περίπτωση της βλάκείας...
Στο φινάλε το να είσαι λαμόγιο προϋποθέτει ευφυία.
Φοβάμαι τους άτρωτους βλάκες...

15.7.08

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!


Χθες το βράδυ έχω βγει –ως συνήθως- στην βεράντα με το laptop μου και δουλεύω... Είναι σχετικά δροσερά... ενα air-condition βαράει σαν χαλασμένη βενζινομηχανή... βάζω τα ακουστικά ... πάει η χαλασμένη βενζινομηχανή... ακούω τη μουσική που γουστάρω και κλαπ-κλαπ-κλαπ γράφω.... σταματάω...μπαίνω στο zougla.gr να δω μπας και έχει γίνει η καταστροφή του κόσμου και εγω είμαι χαμένος στην φωνή της Aretha Franklin ...μπααα τίποτα τόσο πια σημαντικό... περνάω μια βόλτα από το Facebook για κανένα friendly request... τί παίζει κ.λ.π.

Ολοι κοιμούνται....

Εμ, πώς και να μην κοιμούνται.... 04.30 έχει πάει....

Πωπωπω σε λίγο θα ξημερ....

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Κοιτάζω το ρολόι μου μπας και κάνω λάθος... 04.32.... κοιτάζω το κινητό... 04.32... τον υπολογιστή... 04.32.44......

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Το ξέρω ότι ακούγεται εγωιστικό, αλλά αιφνιδιαστικά νιώθω πολύ περήφανος. 27 χρόνια είμαι σ’ αυτη τη δουλειά και έχω κάνει μερικά πράγματα, για τα οποία χαίρομαι πολύ... αυτό όμως είναι κάτι άλλο... Δεν είμαι ρεπόρτερ βλέπετε, για να έχω συνηθίσει σε τέτοιες νίκες...

Ομως δεν είναι ούτε αυτό... αυτό μετα από 27 χρόνια...πιστέψτε με διαρκεί λίγο... φευγαλέα λίγο.... είναι η Ακρόπολη... δεν είμαι ούτε ελληνολάτρης... ούτε αρχαιολάτρης...πιστεύω ακράδαντα στο οπου γης και πατρίς... αυτό το πράγμα όμως απέναντι από το σπίτι μου, μου’χει κλέψει την καρδιά....

Εχω ταξιδέψει –δόξα τω θεω- σε πολλά μέρη... τέτοιο πράγμα σαν την Ακρόπολη δεν έχω ξαναματαδεί not even close… αν το καλοσκεφτεί κανείς για ερείπια πρόκειται.... όμως συνεχίζει και είναι ...πώς να την πω τη λέξη!!!... θα χρησιμοποιήσω μια που σιχαίνομαι, αλλά στην προκειμένη περίπτωσην είναι ταμάμ: Η Ακρόπολη είναι θεά!

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής είμαι σε περίεργο τριπάκι γιατί πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα...αυτο το περίεργο κλισέ «ενεργός πολίτης».

Είμαι πολύ περήφανος που έστω και στο τόσο αν έβαλα το δακτυλάκι μου, η Ακρόπολη είναι φωτισμένη.... τώρα που γράφω... 05.34 (!!!) συνεχίζει και είναι φωτισμένη...

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Tελικά τα φώτα σβήσανε (πολύ σωστά) στις 06.00.

Πίεζα εδω και πολύ καιρό από το blog μου... και πίεσα πιο συστηματικά από το zougla.gr. Ηθελα πολύ καταρχήν να φωτισθεί η Ακρόπολη, αλλά ήθελα επίσης αυτο να επθτευχθεί από την πίεση του internet.

Πιθανότατα να μην δείτε ποτέ την Ακρόπολη 04.30 το πρωί φωτισμένη... ούτε καν αφώτιστη.... πολύ πθανόν να είστε στο Σικάγο, στον Πύργο, στη Λάρσα, στην Κρήτη, ή στο Πέραμα... δεν έχει καμμιά απολύτως σημασία...

Η Ακρόπολη είναι ορατή...ορατή....24ώρες το 24ωρο... είναι ίσως ο μοναδικός σταθερός φάρος που’χουμε σ’ αυτον τον πλανήτη ως Ελληνες... και αν δεν είναι αυτο πολιτική, τότε αναρωτιέμαι τί διάολο είναι πολιτική... διαχρονική, διακομματική, ελληνική, παγκόσμια....

Σας ευχαριστώ όλους κι όλες που ψηφίσατε στα polls... ξέρετε, έχει σημασία αυτό στις αποφάσεις... ευχαριστώ τον άνθρωπο που συγκινήθηκε από το θέμα και κίνησε την διαδικασία...

Οταν η ενημέρωση και όχι ο Μάκης,ο Μάνος, ο Γιάννης, η Ελένη καταφέρνει και πείθει την πολιτεία για το αυτονόητο... τότε είναι μεγάλη νικη για την ενημέρωση (δηλαδή τη δημοσιογραφία), αλλά βασικά ,βάλσαμο για τη ψυχή μας....

Αυτο το άρθρο το αφιερώνω στη μνήμη του πολεοδόμου, αρχιτέκτονα, καλλιτέχνη και φίλου μου, Γιάννη Καλαντίδη.

ΥΓ1. Καλό είναι να μη ξεχάσουμε ότι υπάρχουν κι αλλου μνημεία που χρειάζονται φωτισμό... π.χ. στο Ναύπλιο... εδω και καιρό άνθρωποι απο εκεί, που βοήθησαν στέλνοντας e-mail σε μένα για την Ακρόπολη, μου είπαν ότι και στο Ναύπλιο βασιλεύει το σκότος... Δεν μαρέσει να εγκαταλείπω τους φίλους μου στα μισά της διαδρομής... είναι αχαρίστια και αγένεια... όπως και το σκοτάδι στο Ανάπλι είναι αχαριστία και αγένεια στον Κολοκοτρώνη... Ε;

ΥΓ2. Σιχαίνομαι τα copy-paste, αλλά αυτο το κείμενο οφείλω το ίδιο να το βάλω και στο zougla.gr και στο blog μου.

6.7.08

solo cariera
















Λοιπόν ναι, μου΄κανε μεγάλη εντύπωση αυτό το sex&city.

Πως να έχουμε έναν άνδρα στο πλάι μας. Αυτό είναι όλο. Τέλος. Ο μισός (+) πληθυσμός σκέπτεται έτσι και ο υπόλοιπος (-) δεν σκέπτεται έτσι. Ο μισός+ θέλει τον μισό-... και πάει... γάματα που λένε.... Οι γυναίκες είναι + γιατί εκτός των άλλων είναι κει περισσότερες... αρα έτσι κι αλλιώς δεν βγαίνει η πράξη.

Είναι απίστευτο πώς αυτές οι 4 γυναίκες της ταινίες τα είχανε πρήξει στους άνδρες τους. Και το χειρότερο είναι ότι ούτε που το’χαν πάρει πρέφα και το ακόμα πιο χειρότερο είναι ότι δεν τοχαν πάρει πρέφα ούτε οι γυναίκες θεατές στον κινηματογράφο.

Ο κόσμος μέσα από τα μάτια μας γυναίκας...

Αν είναι έτσι δεν τον βρίσκω και πολύ γοητευτικό... όμως όπως και να’χει με ενθουσίασε η προοπτική.

Η αλήθεια είναι ότι πολλά από όσα μουχανε πει φίλες μου και λοιπές ομάδες σε όλα αυτα τα χρόνια και μάλλον τα’χα χλευάσει... είναι τελικά αλήθεια.

Ανδρας να’ναι κι ο,τι να’ναι... λες και γυρίσαμε στο 1910; Ή μήπως δεν φύγαμε ποτέ;

Α, όχι...μην μου στραβομουτσουνιάζετε... έτσι είναι και το ξέρετε...

Αυτό το trend «οι γυναίκες λέμε αυτά που σκεφτόμαστε δυνατά»... πολύ μ’αρέσει. Εχει βέβαια τον κίνδυνο να τρομοκρατηθούν ακόμα περισσότερο οι άνδρες, αλλά όλα τα καινούργια πράγματα έχουν τα ρίσκα τους.

Και πολυ φοβάμαι ότι έτσι θα γίνει. Οι άνδρες θα περιοριστούν στο τάβλι, την μπάλα, την μαλακία, τους κολλητούς μέχρι να εξαφανισθεί το είδος (που επιστημονικώς αρχίζει και γίνεται ψιλο-άχρηστο)...

Εδω και τουλάχιστον 3 χρόνια δεν με έχει πάρει τηλέφωνο φίλος μου να μου πει:

-Αδελφέ μου, είμαι ερωτευμένος...

-Βαριέμαι... έχεις κανένα γκομενάκι να μου γνωρίσεις τώρα που λείπει η γυναίκα μου... μου λένε όλοι....

Αντιθέτως δεν έχει τύχει να με πάρει γυναίκα να μην κουβαλάει ενα τεράστιο προσωπικό (γκομενικό ντε!) πρόβλημα...

Καλε στραβές είστε; Ή τις στραβές παριστάνετε;

Καλε ποιός σας είπε ότι το κάθε βατράχι αμα το φιλήσεις γίνεται πριγκιπόπουλο; Καλε τρελλαθήκατε και φιλάτε .όποιον βάτραχο σταθεί στο διάβα σας; Τρελλές είστε; Μπλιάχρ.....

Μια φίλη μου μετά από πολλές προσπάθειες τα’φτιαξε με έναν. Μια χαρα είναι τομ κορίτσι... τον λεγάμενο δεν τον έχω δει... Βγήκανε δυο φορές πηδήχτηκαν την μία (την δεύτερη)... ηταν χαρούμενη:

-Ελπίζω να πάνε όλα καλά!

Ρε κορίτσα μην με τρελλαίνετε.

Ποιά να πάνε καλά;

Οχι πείτε μου, ποιά να πάνε καλά και θα συμφωνήσουμε...

Ποιά να πάνε καλά;

Αν δεν σε μαχαίρωσε... αν δεν σε έκλεψε... αν δεν έβρισε τη μάνά σου... αν είχε πλυθεί.... και αν δεν σε εγκατέλειψε στην μέση του πουθενά... τα βασικά «καλά» πήγανε....

Και επειδή κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας....

Με το «καλα» εννοεί, ότι ο τύπος –αφού πηδήχθηκαν- δεν θα ΞΑΝΑπηδήξει μέχρι να κλείσει (για πάντα) τα μάτια του άλλη γυναίκα και φυσικά θα την παντρευτεί.

Υπερβολές;

Ολα τα short stories αδικούν την λεπτομέρεια, αλλά δίνουν εντελώς το νόημα... το ζουμί.

Μα και μεταξύ μας, δεν έχω καμμιά αντίρρηση, απλώς το περιγράφω... Τί με νιάζει εμένανε; Δεν θέλω έτσι κι αλλιώς να παντρευτω κανέναν από δαύτους.... Φρίκη!!!! Χαχαχαχαχαχαχα

Την solocariera δεν την ξέρω.

Μου’καναν όμως εντύπωση τα πολύ ενδιαφέροντα status της στο Facebook. Είναι θυμωμένη και το δειχνε... έχει χιούμορ που επίσης το’δειχνε...

Ο τέλειος συνδυασμός...

Προχθές έκανε blog... Μου άρεσε που άρχισε ανάποδα. Ισως έτσι να’ναι το σωστό. Μπήκα και το είδα... είχε γράψει 4 post μέσα σε μια μέρα.... χαχαχαχαχαχαχαχα.... όλα με το ίδιο θέμα ... αυτό που περιγράφω παρα πάνω...

Διαβάζοντας την ένιωσα ξανά αυτό που ένιωσα με το Sex&City.

Είναι καλή... διαβάζεται νεράκι... έχει πολλά να πει ως γυναίκα.... βασικά να τσιρίξει θυμωμένη....

Νομίζω ότι οι γυναίκες που θα την διαβάσουν θα συμφωνήσουν μαζί της , αλλά δεν θα αλλάξουν.

Οι άνδρες που θα την διαβάσουν δεν θα κατάλάβουν λέξη και φυσικά δεν θα αλλάξουν....

Νομίζει ότι βρήκε μια μικρή γωνίτσα να ψιλο-μουρμουρίσει θυμωμένα.

Μμμμμ δεν είναι νομίζω ότι είναι ψιλογωνίτσα...

Για πάτε δείτε την....