23.5.06

Γιατί ρε παιδί μου;



Διάβασα στην Ρώμη το βιβλίο (λέμε τώρα) της Δάφνης Μπόκοτα για την Eurovision. Θέλω να σας πω ότι δεν είμαι κανένας τρελλαμένος βιβλιοφάγος, αλλά τα βιβλία τα σέβομαι.
Εχω πολλούς φίλους και γνωστούς που μου λένε:
-Γιατί δεν γράφεις ένα βιβλίο;
Επειδή έχει η γάτα ένα αυτί. ΓιΆ αυτό.
Και επειδή δεν είμαι συγγραφέας.
Σκιτσάρω, άμα σας ενδιαφέρει, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να βάλω τα έργα μου (χαχαχαχαχαχα) σε γκαλερί.
ΤαΆχουμε γαμίσει όλα, επειδή τάχα μου - τάχα μου έχουμε ευκολίες.
¶λλο γράφω σε εφημερίδες ή σε blogs και άλλο εκδίδω βιβλίο το οποίο πουλάω σε κόσμο.
Η κ. Μπόκοτα δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το γράψιμο.
Οσο ξέρω εγώ από αεροναυπηγική, άλλο τόσο ξέρει και εκείνη από συγγραφή. Σιχαίνομαι τους ανθρώπους που λένε (πόσο πολύ, γράφουν) εγώ είμαι τέλειος, οι άλλοι είναι για τα μπάζα.
Το βιβλίο (λέμε τώρα) της κ. Δάφνης είναι για πολλές κλωτσιές. Περιφρόνησε την γλώσσα, περιφρόνησε την δομή, περιφρόνησε τον αναγνώστη.
Γιατί το πήρα τότε;
Και πώς θα έγραφα, αν δεν τοΆχα πάρει; Και τι θα διάβαζα στις δυό ώρες της πτήσης; (Μαζί πήρα και το βιβλίο της Αννας Παναγιωταρέα «Ο κυρίαρχος των οκτώ», για το οποίο θα σας πω μιαν άλλη φορά, όταν θα είμαι αρκούντως θυμωμένος!)
Το βιβλίο της κ. Δάφνης τοΆχα ήδη διαβάσει μέχρι να πετάξουμε πα΄νω από το Ιόνιο. Εγραψε (υποτίθεται) όλη της την ιστορία με την Eurovision μόνο και μόνο για να φτάσει στον στόχο της: Να κράξει αυτούς που της πήρανε τον euro-θρόνο. Χολή η κάθε λέξη. Και δεν έχω κανένα πρόβλημα με την χολή στο γράψιμο, γιατί και αυτό είναι είδος γραψίματος, αλλά αυτό ήταν χολή για την χολή. Κακογραμμένη χολή χωρίς ίχνος χιούμορ ή ποίησης.
Εχει η χολή ποίηση;
Φυσικά!
Διαβάστε οποιοδήποτε κείμενο ερωτοκτυπημένου ανθρώπου που τον έχουν εγκαταλείψει, ή προδώσει. Οι γραμμές όμως έχουν από κάτω τους underlined τον έρωτα.
Το πιο αστείο από όλα είναι ότι η κ. Δάφνη τονίζει σε κάθε αφορμή ότι είναι Eξαρχιώτισσα.
Χαχαχαχαχαχαχαχαχα!
Εξαρχιώτισσα που λάτρεψε τον Σάκη και τον Ψινάκη!
Μισώ τα βιβλία που έχουν ημερομηνία λήξης.
Τι νόημα έχει πια η έκδοσή του, αφού πέρασε η Eurovision, την οποία φυσικά δεν είδα 1ον επειδή είχα καλύτερα πράγματα να κάνω στην Ρώμη Σάββατο βράδυ και 2ον επειδή η RAI φυσικά και δεν την μεταδίδει, αφού οι Ιταλοί έχουν πάψει εδώ και καιρό να συμμετέχουν.
Φεύγοντας από το ξενοδοχείο το άφησα στο δωμάτιο και βγηκα για μια τελευταία βόλτα. Επιστρέφοντας με περίμενε στην ρεσεψιόν.
-Ξεχάσατε αυτό το βιβλίο, μου είπε ο ρεσεψιονίστας.
-Δεν το ξέχασα. Το άφησα! του είπα.
-Κρίμα που δεν μπορώ να το διαβάσω! μου είπε ευγενικά ο άνθρωπος.
-Μπααααα! Μην είστε τόσο σίγουρος!

11 σχόλια:

Μαύρος Γάτος είπε...

Καλώς επέστρεψες, Μάνους Αντώναρους Πέθερους

Όλα καΛΛΛά με την μικράν Σ;)))))

azrael είπε...

Γαμώτο , Μάνο , στην Ελλάδα έχουμε έλλειμα εφυϊας και ευγένειας.

Δεν νομίζω πως υπαρχει έλληνας ρεσεπτιονίστας που θα έδινε τέτοια ραφινάτη απάντηση...

e-Lawyer είπε...

Εγώ διαφωνώ με την άποψη ότι το βιβλίο, μόνο και μόνο λόγω φόρμας είναι ένα εξ ορισμού "σοβαρό" είδος. Ένα ταμπού. Όποιος έχει μάθει γραφή και την ασκεί οργανωμένα και ανεξάρτητα από πρακτικούς λόγους είναι και συγγραφέας. Η συγγραφική ιδιότητα δεν είναι αξιολογικός όρος, είναι αντικειμενικός όρος. Μπορεί όλοι να στεναχωριόμαστε που θυσιάζονται τα δεντράκια για τις μαλακίες της κάθε μοσχάρας, αλλά αυτό είναι το δικό μας δικαίωμα και εκείνο το δικό τους. Κατά τ' άλλα, μην έχουμε προκαταλήψεις, η έκφραση είναι για όλους, ανεξάρτητα από την ποιότητά της και τις προθέσεις.
Αλλά θέλω πολύ να διαβάσω τη γνώμη σου για το σιχαμένο της παναγιωταρέα (το διαβασα κι εγώ σε αεροδρόμιο).

Λύσιππος είπε...

Το μόνο που θυμάμαι από τη Δάφνη - λόγω του ότι η 8χρονη παραμονή μου εις Αμερικήν έχει γ...σει τις αναμνήσεις, είναι η φωνή της "Ειναι η ΔΑΑΑΦνη Μπόκοταααα"

Λόγω κρασοκατάνυξης αυτή τη στιγμή θα ....

raffinata είπε...

το ΑΓΟΡΑΣΕΣ το βιβλίο; αν στο χάρισαν, πάσο...

An-Lu είπε...

Είσαι μαζόχας τελικά!
Καλημερούδια

Αντώνιος είπε...

χεχ, κι εγώ συχνά πυκνά διαβάζω μπίχλες...

Αυτή η αίσθηση πάντως της εθνικής εκφωνήτριας που επί 18 χρόνια είχε οργώσει την Ευρώπη με έξοδα του κράτους είναι τραγική. Και την έχουμε καλλιεργήσει εμείς σα χώρα και σαν νοοτροπία. Αυτή η μονιμότητα και η στατικότητα, η παραμονή στη συντήρηση του ψυγείου που μας κρατά λίγες μέρες σταθερούς και έπειτα σαπίζουμε...

Είναι κρίμα πραγματικά και που ξέπεσε ο άνθρωπος αυτός, αλλά και που το δεχόμαστε τόσα χρόνια...

glenn είπε...

Παράδειγμα χολής χωρίς ποίηση αλλά με χιούμορ και δημοσιογραφικό βλέμμα είναι ακριβώς αυτό το ποστ!

μαριλένα είπε...

H πρώτη εκφωνήτρια επι του θέματος, ήταν η Μακώ Γεωργιάδου. Τη θέση της οποιας πηρε η κυρια Μποκοτα. Δε θυμαμαι όμως ποτέ τη Μακω να εξεφρασε ποτέ έστω και ενα παράπονο για την κυρία Μπόκοτα. Αν ειναι καποιος αρκετα μεγάλος, θα την θυμαται. Μελαχροινή, λεπτή, με χαρακτηριστική φωνή, ευγενική παρουσία..

Κυκλοδίωκτον είπε...

"Πετώντας με τη Μπόκοτα που ήταν για πέταγμα!"
Γουάου!

drowsy george είπε...

Η μούσα Δάφνη Μπόκοτα χάθηκε σε επαρχιακό κανάλι
Πήγε να πει το μαύρο πόνο της και ένιωσε μια ζάλη
Πάντως έκτοτε δεν την αναζήτησε κανένας και καμία
Γιατί είχε πάρει το όσκαρ γκαντεμιάς από την Ακαδημία

κυκλοδίωκτον : έκανες το καλύτερο σχόλιο