25.2.08

Mπαμπα, μη τρέχεις!



Είμαι από τους λίγους bloggers, που μπορώ να καμαρώνω ότι έχω γράψει (και δώσει μάχες) πολλές φορές κατά της ανωνυμίας στo blogging. Παντα το’βρισκα τζάμπα-μαγκιά... Πάντα μου άλλαζαν τον αδόξαστο...

Δεν είναι της αισθητικής μου και πόλύ περισσοτερο της επικοινωνιακής μου λογικής. Κάποτε ήταν το όνειρο μου να δω το ονομά μου κάτω από ένα ρεπορτάζ... πώς ήταν δυνατόν σήμερα να μην υπογράφω κάτι που είναι εντελώς δικό μου; Ε, δεν είμαι δα και τόσο βλάκας.

Σας έχω ξαναγράψει ότι μισώ τις Απόκρηες και τα προσωπεία...

Ομως... αυτό είναι καθαρά η προσωπική μου γνώμη.

Το γεγονός ότι δεν μ’αρέσει να χορεύω καρσιλαμά, δεν σημαίνει ότι και ότι δεν πρέπει να αρέσει και στους υπόλοιπους.

Οι κανόνες στο blogging είναι σαφείς: Είτε βάζεις το ονοματάκι σου, είτε δεν το βάζεις. Κάνεις ο,τι γουστάρεις. Αφού το επιτρέπουν οι κανονισμοί του παιγνιδιού, τα υπόλοιπα είναι κουραφέξαλα... είναι σαν να χάνει η ομάδα σου και να αποχωρήσεις από το γήπεδο επειδή, ο αντίπαλος τερματοφύλακας κερδίζει χρόνο κάνοντας γκελάκια στην μπάλα με το πάσο του... προφανώς και εκνευρίζονται αυτοί που χάνουν, αλλά αυτο δεν σημαίνει ότι ο τερματοφύλακας δεν ακολουθεί τους κανόνες...

Μισώ την ανωνυμία στο internet ... αλλά από τη στιγμή που συμμετέχω, την αποδέχομαι....

Γίνεται μεγάλος ντόρος για το press-gr.

Yπήρξαν εποχές που με έχουν βαρέσει πολύ και συνεχώς κάτω από τη ζώνη από το συγκεκριμένο blog... πάντα ανώνυμα ... και πάντα παραπληροφορώντας. Προσπάθησα μια φορά να απαντήσω γράφοντας τη γνώμη μου και με έκραξαν ακόμα χειρότερα.

Ειχα δυο λύσεις: ή να στεναχωρεθώ ή να τους γράψω στα παπάρια μου (δηλαδή να μην τους διαβάζω) η e-πείρα μου υπ-έδειξε το δεύτερο.

Δεν μου άρέσει που βαράει όποιος θέλει όποιον θέλει στο press-gr... αλλα εμένα η μισή μου καρδιά στην Κίνα βρίσκεται... αρέσει σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους-αναγνώστες, οπότε μια γουλιά ξύδι θα με συνεφέρει.

Προφανώς και φτύνω κατάμουτρα αυτόν ή όσους άλλους έκαναν...αν εκαναν εκβιασμούς...χρησιμοποιώντας την ανωνυμία τους και το πλήθος των άλλων αγνών ανωνύμων που αγνοώντας τους κάλυπτε...

Κανείς δεν πρόσεξε ότι η «ανώνυμη» δημοσιογραφία (που δεν ανακαλύφθηκε σήμερα) έχαι αυστηρότερους κανόνες, από τη δημοσιογραφία που υπογράφεται. Αν θες να γράχεις σχόλιο χωρίς το ονομά σου, πρέπει το σχόλιο να είναι πιο αληθινό και από την αλήθεια... διαφορετικά είσαι ενας θρασύδειλος και μισός.

Ολα αυτα όμως είναι λεπτομέρειες που θα λυθούν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο... το θέμα είναι ότι κανείς από τους ανθρώπους που δουλεύουν στα παλιά ΜΜΕ (τυπο-TV –δεν βάζω μέσα και το ραδιόφωνο) δεν έχει κάν υποψιασθεί τί είναι αυτό που ΗΔΗ έχει έρθει. Μιλάνε για interactivity και για την άμεση κατάθεση της γνώμης καθενός, αλλά μετράνε με την παλιά λογική. Θεωρούν ότι μιλάνε αφ’ υψηλού... είναι σαν να μπεις σε εάν κλουβί με μια τίγρη και να κάνεις τσαμπουκάδες.

Λέω εδω και 2 χρόνια ότι όσοι γράφουν ανωνύμως απλώς μετράνε μέρες... πιστέψανε ότι η δύναμη των γραμμένων λέξεων είναι αρκετή. Στον υπόλοιπο κόσμο οι bloggers που πραγματικα έχουν δύναμη από τα εκατομμύρια των αναγνωστών τους, επειδή έχουν οι ίδιοι ονοματεπώνυμο.

Πάντα ήταν έτσι... αλλιώς τα υπέροχα και σοφά γκράφιτι στους τοίχους των πόλεων θα οδηγούσαν την κοινωνία.

Να σας πω ενα άσχετο πάράδειγμα: Ολες οι ανώνυμες κυρίες κούτσου-κούτσου, που με ψευδώνυμα, τα μεγαλα λόγια... και άλλες παπαριές παίζουν τόσο καιρό από τα blog τους με τη φαντασία ανδρών, παιδιών, φιλενάδων... ζουν τυφλωμένες από τη φαντασιώση τους... ούτε μία, δεν τόλμησε να εμφανισθεί στο Facebook που είναι ραμμένο στα μέτρα αυτού που τόσο επιθυμούν.

Γιατί άραγε; Μα επειδή το ψέμμα μισεί τους καθρέφτες και τα φώτα.

Η ανωνυμία είναι αυτη που οδήγησε σε μπλεξίματα ανθρώπους που έγραφαν στο press-gr. Λόγω της ανωνυμίας τους πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι ελάφαντες... αν και φοβάμαι ότι μερικοί είναι...

Δεν λυπάμαι γι’ αυτούς... λυπάμαι όμως για το blogging που στην συνείδηση ανθρώπων, που δεν έχουν ιδέα από internet, μπήκε το : «ααααα και αυτοί οι bloggers... καλά λαμόγια είναι... τί να πεις... δημοσιογράφοι!»

Ναι! Δημοσιογράφοι πού προσπαθησαν να μπουν στη νέα μορφή επικοινωνίας, όχι για να μάθουν απ’ αυτην, αλλά για να την χειραγωγήσουν σύμφωνα με τις παλιές τους μισητές τους λογικές.

Ειδαν το ιντερνετ όπλο κι όχι μέσον.

Αστε που εκτός από εντελώς ανίδεοι, είναι και εντελώς βλάκες... θα έπρεπε να ξέρουν ότι η λέξη «ανωνυμία» στην ηλεκτρονική γλώσσα, δεν είναι απλώς ενα ψευδώνυμο....

Δεν συμφωνώ με τους επαγγελματίες δημοσιογράφους που γράφουν στο net με ψευδώνυμο... με έχουν βαρέσει αλύπητα γι’ αυτην μου την πεποίθηση... θα με βαρέσουν και τώρα... χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Και για να επανέλθω στον πρόλογο:

Το press-gr δεν είναι blog. Είναι κόμβος... είναι ιστοσελίδα, που ο καθένας γράφει ό,τι θέλει... Κακά τα ψέμματα..αναμεσα στις υπερβολές και τις πουστιες, έλεγε και μεγάλες αλήθειες... Το φοβόντουσαν μερικοί, που έπρεπε να φοβούνται κάτι...


Αυτό που δεν ξέρουν και τα θύματα και οι θύτες...είναι το ίδιο που δεν γνωριζουν και σήμερα οι δισκογραφικές εταιρείες... χάσανε το παιγνίδι γιατί ο κόσμος δεν έχει μόνο εύκολη πρόσβαση στην ενημέρωση, αλλά την διαμορφώνει κιόλας...

Πριν απο λίγο καιρί ήρθε εδώ ο Μπίλ Γκέιτς... είπε μερικά πράγματα... αυτα που αναπαρήχθησαν από τα ελληνικά ΜΜΕ, ήταν τα ευκολοχωνευτα... σαν αυτούς που πάνε να ακούσουν κλασσική μουσική στο Μέγαρο και χειροκροτούν στις παύσεις... καλό θα’ναι μερικοί που λένε και κάνουν e-παπαριές όλκής να βρουν αυτα που είπε και να τα διαβάσουν προσεκτικά...

Εκτός κι αν νομίζουν –που το νομίζουν- ότι ξέρουν περισσότερα από τον Bill.



Αttachment: χαιρετίζω με μεγάλο καμάρι, όλους τους (τις) νεαρούς(ες) κι όχι μόνο συναδέλφους μου, που βρίσκονται στο internet οχι επειδή είναι της μόδας, όχι επειδή πληρώνονται, οχι επειδή θέλουν να εκδικηθούν, αλλά μόνο επειδή ο χώρος τους μάγεψε δημιουργικά. Τους e-συναντώ κάθε μέρα και εδω και αλλού... και πρέπει να σας πω ότι τίποτε μα τίποτε απ' αυτα που συμβαίνουν σήμερα στην ενημέρωση δεν τους πτοεί... αντιθέτως...

8 σχόλια:

Fmotis είπε...

Δεν έχεις άδικο, παρόλο που δεν γνωρίζω περί των προβλημάτων σου με το press_gr. Θεωρώ την ανωνυμία μεγάλο κακό. Ειδικά για τον ανώνυμο που χάνεται στον ψεύτικο Εγώ του και ξεχνάει ότι έχει και μια πραγματική ζωή. Και με το να δημιουργεί μια λίγο ή πολύ ψεύτικη αύρα γύρω του κοροϊδεύει μόνο τον εαυτό του. Τον κοροϊδεύει και τον καταδικάζει. Αυτός είναι ο δρόμος. Η αρχή του Matrix (κράξτε με). Και τον βαδίζουμε εθελοντικά.

Φώτης

Ekdotakos είπε...

Τραγική ειρωνεία να γράφεται εδώ άρθρο για ανωνυμία στο Blogging και την ίδια μέρα να σταματάει το blogging η ψιλικατζού επειδή έχασε την "ανωνυμία" της...

δημολόγος είπε...

Βρίσκω ενδιαφέρον το γεγονός οτι ο μικροαστικά σκεπτόμενος έλληνας blogger δεν ανταποκρίνεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτησή για ένα θέμα που καίει (άλλωστε και ο χώρος των blogs είναι μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας). Έτσι οι πολλοί αποφεύγουν να αγγίξουν ένα θέμα που δείχνει να "τιμωρεί" όσους το ακουμπάνε και δεν τολμούν ούτε καν να το σχολιάσουν-εξ'ού και η απουσία σχολίων υποθέτω.

Βρίσκω εξαιρετική την προσέγγισή σου και ακόμη περισσότερο, τη βρίσκω απόλυτα δίκαιη. Συμφωνώ με τα περισσότερα, διαφωνώ με κάποια άλλα, ωστόσο χαίρομαι γιατί κάποιος έχει τα guts να ασχοληθεί, και μάλιστα αυθόρμητα, με το θέμα. Δυστυχώς ως κοινωνία απέχουμε παρασάγγας από το να γίνουμε δίκαιη, ανοιχτή και κυρίως τολμηρή. Μένουμε μικροί ανθρωπίσκοι, κύριοι του πολύτιμου ζωτικού μας χώρου, ιδιοκτήτες του ουτοπικού τώρα. Αυτό είναι η αχίλλειος πτέρνα μας, ο σφιχτός εναγκαλισμός μας με το ανύπαρκτο.

Θα διαφωνήσω ως προς την ανωνυμία, όντας οπαδός της ψευδωνυμίας όταν αυτή προσθέτει στο σενάριο (...)και θα παρατηρήσω οτι η επωνυμία των επωνύμων απέχει έτη φωτός από την επωνυμία των ανωνύμων. Εξάλλου, η επώνυμη ψευδωνυμία ισοδυμαμεί με επωνυμία, ιδίως όταν θέτεις τα στοιχεία σου στη διάθεση όποιου το επιθυμεί.
Τέλος πάντων, αυτό είναι άλλο θέμα. Επί του θέματος, δηλώνω της ιδίας γνώμης, ευχαριστώ και χαιρετώ.

Giannis Kafatos είπε...

πόσο σε καταλαβαίνω όταν είσαι θυμωμένος! και πόσο καταλαβαίνω γιατι είσαι θυμωμένος!!! Είναι απίστευτο πώς οι άνθρωποι των μέσων είναι τελικά χαμένοι στο μαγικό δικό τους κόσμο και λειτουργούν παντού με τον ίδιο "mediako" τρόπο! Το θέμα της ανωνυμίας - το θυμάμαι πολυ καλά - ήταν το πρώτο πράμα που μου είχες πει όταν ήθελα να φτιάξω το βλογκ μου. Και να σου πω κάτι: παρά το γεγονός ότι το έφτιαξα το βλογκάκι μου, πολλοί από το σινάφι μας με αντιμετωπίζουν περίπου ως γραφικό και ως προδότη. Και προφανώς το "γραφικός" με ενοχλεί περισσότερο. Who gives a shit θα μου πεις? Κανείς σου απαντώ εγώ. Τότε γιατί το συζητάμε? Μα για το γαμώτο! Από την Παρασκευή το βράδυ διαφοροι φίλοι και "φιλοι" με παίρνουν τηλέφωνο: "εσύ που είσαι βλόγκερ ... αυτό κι αυτό έγινε... να προσέχεις" Τι λέτε ρε παιδιά τι να προσέξω τώρα που δεν το έχω προσέξει τόσα χρόνια που με ξέρετε. Δε γαμιόμαστε λέω εγώ! Βεβαίως μη φτάσουμε και στο άλλο άκρο: Πας μη βλογκερ βάρβαρος! γιατί τότε θα αρχίσουμε να τραγουδάμε άριες στη βασιλίσσης σοφίας. Δυστυχώς αυτό που λέμε "σύστημα" είναι ακόμη πολύ δυνατό για να μην "αλώσει" και τους βλόγκερς ακόμη και τους ζογκλέρ θα έλεγα! τέλος πάντων κρίμα που δεν τα είπαμε από κοντά (ξέρεις πού!) ελπίζω την Παρασκευή!
www.u-hoo.gr/gianniskafatos

raffinata είπε...

Απορία:
Κάποτε διάβαζα -μανιωδώς μάλιστα- μια στήλη στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" την οποία υπέγραφε κάποιος/α/οι ως "μικροπολιτικός". Δηλαδή ήταν καλύτερο αυτό το username από το δικό μου, αυτός ήταν επώνυμος ενώ εγώ όχι, που δημοσιεύω και την (αληθινή) φωτογραφία μου;

Νίκη Γεωργίου είπε...

Ασχέτως από την επωνυμία ή την ανωνυμία-δεν θα κρίνω εγώ αν ο άλλος θέλει να εκφραστεί με μάσκα ή όχι-αυτό που πιστεύω πως παίζει ρόλο, είναι αυτά που θα ειπωθούν να βγαίνουν κατευθείαν από την ψυχή.Να είναι γνήσια και ειλικρινή.
Ο απόλυτος έλεγχος των ΜΜΕ αν είναι να μπει και εδώ,ζήτω που καήκαμε.Την ελευθερία του λόγου πολλοί την εμίσησαν και πολλοί την πολέμησαν.Πόσο μάλλον όταν ένα καινούργιο μέσο επικοινωνίας είναι επειλή στην σάπια υποδομή της ελεγχόμενης ενημέρωσης.Ας αφήσουμε τα σκυλιά να φωνάζουν...

triantara είπε...

ρε συ!

όπως εκφράζομαι στο μπλογκ, έτσι μιλάω και στην πραγματική ζωή, το ξέρεις αυτό πολύ καλά. άρα;;;

δηλαδή γιατί να μην απολαύσω την φαντασίωση της ανωνυμίας μου όπως εγώ γουστάρω;;; ε; ε; ε;;;;;;;

άντε μην τα πάρω τώρα λέμε!

Μιλτιάδης Θαλασσινός (Μαύρος Γάτος) είπε...

Η ανωνυμία είναι αυτη που οδήγησε σε μπλεξίματα ανθρώπους που έγραφαν στο press-gr. Λόγω της ανωνυμίας τους πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι ελάφαντες... αν και φοβάμαι ότι μερικοί είναι...

Δηλαδή Μάνο δεν ήταν ο κιτρινισμός τους, ο λαϊκισμός τους, ο Αυριανισμός τους; Η ανωνυμία τους ήταν που έφταιγε;

Διαφωνώ κάθετα, όπως ίσως ξέρεις. Η ανωνυμία ΈΧΕΙ λόγο ύπαρξης. Άλλο αν πίσω από αυτήν κρύβονται ΚΑΙ ύαινες.

Για όποιον ενδιαφέρεται, για την ανωνυμία έχω γράψει εδώ. . Για την υπόθεση press.gr εδώ. . Για την συκοφάντηση του blogging εδώ.

Καλό απόγευμα Σ;-))))