15.9.08

Κρίσεις Πανικού




















Ένας άνθρωπος που εκτιμώ απεριόριστα τη γνώμη του και ήμουν απόλυτα βέβαιος ότι δεν διάβαζε ποτέ το blog μου, μου είπε τις προάλλες στη Θεσσαλονίκη καθώς τρώγαμε ψαράκι στις «7 θάλασσες»:

-Γιατί έχεις καιρό να γράψεις στο blog σου; Το εγκατέλειψες;

-Ψιλό...

-Λάθος κάνεις....

Η αλήθεια είναι ότι συχνά πυκνά μου λείπει το blogging... ακόμα-ακόμα και η μαλακία της blogo-ανωνυμίας...

Η αλήθεια είναι ότι οι έρωτες δεν διαρκούν πολύ...

Κατα τη γνώμη μου δεν πρέπει κιόλας.... ειδικά οι κεραυνοβόλοι....

Κάτι τέτοιο έπαθε το blogging μέσα μου... συνήθως ενας καινούργιος έρωτας αντικαθιστά τον προηγουμένο... (που συνληθως είναι κάβλα κι όχι έρωτας)... όμως... έλα που εγω έχω κόλλημα με τους παλιούς μου έρωτες... οι επιστήμη έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά... επίσης και οι εκάστοτε νυν έρωτες, που ανατριχιάζουν με τούτο μου το κόλλημα...

Κάνω λάθος;

Μπορεί... αλλά μάλλον είναι ποοοοοοοολύ αργά για να αλλάξω τα λάθη μου....

Να'μαι λοιπόν πάλι... όχι καψούρης... αλλά με πόλύ διάθεση... άλλωστε τί είναι διάθεση; Κάτι το φευγαλέο... Μ αρέσουν τα φευγαλέα... ξέρω... ξέρω... οι ψυχίατροι δεν μ' αρέσουν.... από την άλλη λατρεύω (ως γνωστόν) τις ψυχολόγες... είναι το πιο εύκολο θήραμα που είχα ποτέ... θήραμα; Είπα εγώ τη λέξη «θήραμα;» Σε μια χώρα που εκαιριακώς είμαστε όλοι (λέμε τώρα) φεμινιστές;...

Τί λέγαμε;

Α, ναι για το κόλλημα με τους παλιούς έρωτες... Noμίζω προς το παρόν το εξαντλήσαμε....

Κρίσεις πανικού!

Εγώ;

Οχι καλε!

Κρίσεις μαλακίας ή κρίσεις εγωισμού μάλιστα...η σπεσιαλιτέ μας... αλλά κρίσεις πανικού ποτέ... ίσως κρίσεις αναισθησίας... αλλά πανικού; Ας γελάσω.... και μακρυά απο μένανε Παναγία μου.... και μια και το ανέφερα... καλε τί τους έχει πιάσει όλους εδω και καμμιά 15ετία και πάνω Μύκονο-Αγιον Ορος; Από τον Τζώρτζογλου μέχρι τον Κάρολο της Αγγλίας.... Στην μεν Μύκονο το γυναικείο στοιχείο δεν είναι ακριβώς το ζητούμενο στο δε Αγιον Ορος απαγορεύεται... Μ αρέσουνε οι συμπτώσεις... Τεσπα.

Κρίσεις πανικού, που λέτε... όλο κι περισσότερα νέα κορίτσια μου λένε ότι πάσχουν απο κρίσεις πανικού.

Παιδιά, ηρεμείστε και βγάλτε από πάνω σας αυτές τις ταμπέλες....

Δεν ξέρω τα κονέ σας στο internet, αλλά εγω γίνομαι καθημερινά αποδέκτης εξομολογήσεων γυναικών (20-30) που πάσχουν απο κρίσεις πανικού. «Εχω να βγω από το σπίτι μου 3 εβδομάδες. Είμαι σε κρίση πανικού!»

8 στις 10 φορές τις έχει εγκαταλείψει ο αγαπημένος τους. Οχι χθες... αλλά πριν αρκετό καιρό.

Και ξαφνικά δεν βγαίνουν απο τα σπίτια τους... δεν πάνε στο σουπερ μάρκετ που έχει κόσμο... χάνουν εντελώς την αυτοπεποίθησή τους.... συχνότατα αρχίζουνε τις μπίρες... πολλές μπίρες.... και λοιπά ξύδια... γίνονται ευραίθηστες και εξαιρετικά καχύποπτες.

Νομίζω (μόνο νομίζω) ότι η γυναίκα ζμπρώχτηκε απότομα σε ενα style ζωής που παραδοσιακά το ονειρευότανε... αλλά δεν ήταν έτοιμή να το ζήσει....

Το σεξ το'χουν στην κωλότσεπη... πάνε τα ταμπού... καλά, λέμε τώρα... αλλά βασικά, πάνε τα ταμπού.... μόνο που οι αρσενικοί ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο να γαμήσουν....ξαφνικά οι γυναίκες θέλουν γαμήσι και οι αρσενικοί θέλουν ερωτούληδες, αγκαλίτσες και τζουτζουκάκια....

Γάματα...

Εγώ ο ίδιος θέλω το σεξ όλο και λιγώτερο... φυσικό είναι διάολε...μεγαλώνω... τώρα η επιβεβαιώση παίζει σημαντικότερο ρόλο... όμως αυτος ο πιτσιρικάς ετών 24, γιατί δεν γαμάει; Τα βλέπω τα ζευγαράκια στην Ερμού και στο μετρό του Συντάγματος... ένας στους 10 χουφτώνει... ένω 10 στις 10 κοπέλες είναι εντελώς καβλοράπανα

Προφανώς γυρνάμε στην εποχή των Αμαζόνων.

Μου'χει κάνει εντύπωση πόσο ευκολα «ερωτεύονται» τα κορίτσια σήμερα. Το κακό είναι οτι «ερωτεύονται» τον πρώτο που θα τους πιάσει το χέρι ή θα τις πηδήξει (όχι υποχρεωτικά καλά)... με άλλα λόγια: δεν ερωτεύονται, απλώς: σιγουρεύονται.

Μην ξεφεύγουμε όμως.... κρίσεις πανικού....

Σας ι-κε-τεύ-ω εσάς όλες που με διαβάζετε και πιθανότατα νιώθετε και σεις αυτη την παπαριά... η απάντηση είναι κλισε:

ΟΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ....

Δεν θα σας ποδοπατήσει το πλήθος.

Δεν θα σας κλέψουμε το οξυγόνο.

Δεν θα πέσει το τούβλο στο κεφάλι σας.

Δεν ανοίγουν τα παραθυρα στα αεροπλάνα, αλλά δεν πειράζει...

Και τέλος πετάχτε αυτο το γαμημένο νυφικό είτε από την ντουλάπα είτε από το μυαλό σας....

Δεν είμαι χαζός για να μην καταλαβαίνω ότι «αλλο να το λες και άλλο να το κάνεις!» Σύμφωνοι... άλλωστε κι εγω έχω περάσει την φρίκη μου... κλείστηκα σπίτι... αλλά ποτέ με κρίσεις πανικού.... φωναζα φίλους, έκανα δημιουργικά πράγματα στον υπολογιστή μου και όποτε εύρισκα την ευκαιρία ταξίδευα.... και ουπς...πάει.... απλώς πλέον βαριέμαι να βγω... αλλά άμα μου το προτείνεις είμαι μέσα....

Ξέρετε μία ζωή έχουμε. Αυτην εδώ. Τέλος...

Υπάρχουν βέβαια μερικά εκατομμύρια π.χ. Ινδοί που πιστεύουν ακράδαντα ότι έχουμε και μερικές ζωές κάβα... ΟΚ... στη θεωρία κι εγώ λέω ότι πριν 7 ζωές ήμουν ο πνευματικός του Αττίλα του Ούνου.... αλλά πρακτικά έκλασα πατατοκεφτέδες όταν έπαθα έμφραγμα....

Λοιπόν για να μην το πολυλογούμε το πράγμα... Μία ζωή έχουμε... αυτην έδω... plssssssssss… μην την σπαταλήσετε αφήνοντας το μυαλό σας να σας πηγαίνει σε σκοτεινούς διαδρόμους....ρε παιδιά... δεν τρέχει τίποτα... είναι κρίμα να μην μπορείτε να μπείτε στο αεροπλάνο ή να μην μπορείτε να πάτε το παιδάκι σας στην Παιδική Χαρά....

Γράφω μετα απο καιρό στο blog μου για να σας παρακαλέσω αυτό:

Κόψτε τη μαλακία με τις κρίσεις πανικού.... σας παρακαλώ από τα ΒΑΘΗ της ψυχής μου....

Ξεκλειδώστε το μυαλουδάκι σας...πριν σας κλειδώσει για πάντα καμμιά μανία καταδίωξης.... που είναι πρώτη ξαδέλφη των περίφημων κρίσεων πανικού σας.

Ξέρω ότι θα θυμώσουν ψυχολόγοι ανα την επικράτεια... ξέρω ότι δεν θα συμφωνήσει μαζί μου ούτε το 5% αυτων που είναι ψυχολογο-μανείς και ψυχολογο-addicted.... αλλά κάντε μου τη χάρη και φτύστε τα μπούτια σας... που έχετε γεμίσει τον κόσμο με ετικέτες....

Μετά προσπαθούν οι άνθρωποι-πελάτες να τις βγάλουν απο πάνω τους με μανία... σαν μια γυναίκα που προσπαθεί απεγνωσμένα κάτω από το ντους να βγάλει ένα άγγιγμα που μισεί, που την αηδιάζει...

Η ευτυχία κυρίες και κύριοι είναι παντού...

Πιείτε ενα ποτήρι δροσερό νερό μια στιγμή που διψάτε και θα με θυμηθείτε...