7.5.07

H μάχη των παπουτσιών!

Aυτές τις μέρες πονάει το πόδι μου.
Κάτω στην πατούσα.
Εχουν γίνει τα νεύρα μου κορδόνια. Ούτε να περπατήσω. Ούτε να οδηγήσω. Ο κούτσαβλος της γειτονιάς σας.
Ο ορθοπεδικός μου συνέστησε μια ειδική σόλα.
-Με ένα νούμερο μεγαλύτερο παπούτσι….τόνισε.
Ωραία… μια γαμημένη σόλα είναι… πόσο να κάνει όσο ειδική και νάναι.
Πόσο να κάνει;
-72 ευρώ!
Ευχαριστώ και να μου την τυλίξετε….
Τώρα πάμε στο άλλο πρόβλημα.
Ενα νούμερο μεγαλύτερο παπούτσι…για να χωρέσει η σόλα, που είναι σαν καλοψημένη βιοχλαπάτσα.
Συγγνώμη που ρωτάω, αλλά εσείς σπίτι σας πόσα παπούτσια ένα νούμερο μεγαλύτερα έχετε;
Αντε καμμιά μποτίτσα για μάλλινη κάλτσα στα χιόνια…
Τέλος πάντων πήγα για παπούτσια…
Αθλητικά, μαλακά για περπάτημα, ελαφριά και αερόσολα… θα’βαζα και μέσα την βιοχλαπάτσα… σένιοι…
Πόσο κάνουν;
-92 ευρώ…. Τι νούμερο φοράτε;
-40!
-Θα σας φέρω…
-Όχι θέλω 41… θα βάλω την βιοχλαπάτσα….
-Ε;
-Τίποτα… τίποτα…Με συγχωρείτε… 41…παρακαλώ…
-ΟΚ!
(Μου’ταφερε)
-Θα τα δοκιμάσετε;
-Όχι… (τι να δοκιμάσω; Αν είναι αρκούντως φαρδειά στο πόδι μου;)
Μου τα τύλιξαν και τα πήρα σπίτι…
Προσάρμοσα την σόλα…και έβαλα το παπούτσι…
Δεν έχω βάλει πιο στενό πράγμα στη ζωή μου… ρε τι τραβάνε οι γκέισες… εκανα 5 λεπτά να το βάλω… 5 λεπτά το προχωρησα στο σαλόνι και άλλα 5 για να το βγάλω…
Την άλλη μέρα:
-Καλημέρα σας… θέλω το 42…
-Ευχαρίστως…
Ειχα από παιδί μικρό πέλμα και αυτά που φαινόντουσαν πιρόγες…
Ξανα την βιοχλαπάτσα… ξανα το πόδι μέσα… ξαναπρήστηκε από το σφίξιμο.
Μ΄αρέσουν οι πατέντες… Εβγαλα με προσοχή την κανονική σόλα του παπουτσιού… που ώ του θαύματος ήταν απλώς τοποθετημένη και στην θέση της έβαλα την walking βιοχλαπάτσα…
Τέλεια…
Βγήκα βολτίτσα… περπατούσα πολύ καλύτερα….
Μερικά τόσο δα μικρά πράγματα κάνουν την ζωή όμορφη.
Μα τόσο όμορφη… γι’ αυτό χαρείτε τα αυτονόητα… τα υπόλοιπα είναι απλώς ανόητα….

22 σχόλια:

λ:ηρ είπε...

Με τί μηχανή τραβάς; Είμαι περίεργος, γιατί έχεις καλό έλεγχο στο βάθος πεδίου και δεν μου φαίνεται να τραβάς με point and shoot. SLR λοιπόν ή ανεβασμένη point&shoot, κι αν επιτρέπεται, ποιά;

manosantonaros είπε...

λ:ηρ... Καλημέρα. Τραβάω με μια Sony SuperSteadyShot DSC-H5. Χαίρομαι που σου αρέσουν...

basileios είπε...

μια παλιά βάσκικη παροιμία λέει πως αν δεν έχεις άλλη ευτυχία στην ζωή, να φοράς ένα νουμερο παπούτσι μικρότερο έτσι ώστε όταν τα βγάζεις το βράδυ να νιώθεις ευτυχισμένος.

Epikouros είπε...

Μάνο θα ομολογήσω ότι πρώτα πρόσεξα το πεζοδρόμιο και μετά τα παπούτσια.. Πάλι στην Ερμού κυκλοφορούσες εε;

>Lina είπε...

τι μικρό πόδι!!! (εγώ αν έπρεπε να πάρω 1-2 νούμερα μεγαλύτερο παπούτσι θα πρεπε ναπάρω αντρικό).

δνε θέλω να σε πικράνω αλλά αν έβγαζες τη σόλα απ το 41ρι πάλι θα σου ερ΄χοταν καλα. =Ρ

Μαριλένα είπε...

Καλημέρα και καλη βδομάδα.
Τα τελευταία l;iga χρόνια, έχω πάθει ένα τετοιο πατατράκ, που σαφώς και χαίρομαι με τα αυτονόητα.
Για να είμαι ακριβής, δεν τα θεωρώ αυτονόητα.
Διαβάζεται κακομοιριασμένο, αλλά δεν είναι.
Εχει γίνει στάση ζωής πια.
Περαστικά σου και γρήγορα :)

una mama και οχι μονο είπε...

αλλη μια φορα επιβεβαιωνεται πως η ευτυχια κρυβεται στα απλα απλουστατα πραγματα! οσο για τις φωτογραφιες που τοσο ωραιες ειναι εκφραζουν μια nice point of view...του..."τρεχαλητου". περαστικα με το ποδι ευχομαι

The Torch είπε...

Μάνο αυτό με τα πόδια ξανακάντο μόλις καλοκαιρέψει λίγο... Έχουμε και τις διαστροφές μας.

tinkerbell είπε...

αυτά είναι.

να βλέπει ο foot fetishιστης και να χαίρεται...

MaRaKi είπε...

ευχομαι να φυγει ο πονος γρηγορα μακρυα σου.. μπορεις να φανταστεις τι τραβαμε με τις γοβες? Αλλα μπρος τα καλλη τι ειναι ο πονος? τα φιλια μου

Μαύρος Γάτος είπε...

Την άλλη φορά να πάρεις με μικρότερο τακούνι Σ;))))))

Εγώ θα προτιμήσω το σανδάλι στην δεύτερη φωτό. Φαίνεται πολύ ενδιαφέρον Σ;))))))

manosantonaros είπε...

basileios@ εμ βέβαια… η ζωή δεν είναι πέδιλο…:::ΡΡΡ
Ασε που αγαπώ πολύ τους Βάσκους…


Epikouros@ Nai… χαχαχαχα κι εμένα μου’κανε εντύπωση το πεζοδρόμιο…

Lina@... Δεν με πικραίνεις… φοβάμαι
ότι έχεις δίκιο

Μαριλένα@... Γλυκειά μου, έμαθες ότι δεν χρειάζεται ένα πατατράκ για να απολαμβάνει κανείς τα αυτονόητα. Καλή βδομάδα.

Una mama και οχι μονο@ Οσο και να επιβεβαιώνεται βρε παιδί μου, εμείς οι άνθρωποι τρελλαινόμαστε με τα σύνθετα. Ευχαριστώ… είναι ήδη πολύ καλύτερα.

The Torch@... Παλιοφετιχιστή! Χαχαχαχαχα

tinkerbell@... Tστστστστστς δεν ντρέπεισαι βρε! Την άλλη φορά θα ποστάρω …αγκώνες. Καλή εβδομάδα.

maraki@... Γι’ αυτό μωρέ δεν έχω πάει στην Ασωμάτων. Γόβες; Εχω γράψει ποστ περι του θέματος….

dirtyjazz είπε...

Παρακαλώ το blog σας να συμπαρασταθεί στον τίμιο αγώνα μας για την αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης του συκοφαντηθέντος Αβερελ-Αμετ Νταλτον.

Μετα τιμής
http://dirtyjazz.wordpress.com/

tinkerbell είπε...

γιατί να ντραπώ;;

ζήλεψα και σε αντέγραψα παρεπιπτόντως, το παραδέχομαι ΠΡΩΤΗ ΕΓΩ πως είμαι μια φρικτή και αμετανόητη ζηλιάρα, ενημερώνω δε πως αν την επόμενη φορά ποστάρεις αγκώνες ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΛΕΨΩ, έτσι απο αντίδραση :pp

ανεστης είπε...

"Καλά τα boxer αλλά βάζε και βενζίνη" που λέει και η απιστεύτου αισθητικής διαφήμιση...

kwlogria είπε...

Μη στενοχωριέσαι, υπάρχουν και χειρότερα: χωρίς να έχω κανένα πρόβλημα (στα πόδια εννοώ) αγοράζω 2-3 νούμερα πάνω-κάτω από το δικό μου μόνο και μόνο επειδή μου αρέσουν. Μετά, αφού τα αγοράσω, τα βάζω εκεί που ξέρω γιατί απλά δε μου κάνουν. Πόσες φορές έχω αφήσει πίσω μου παπούτσι και προχωράω... δεν θες να ξέρεις... :))))))))))))))))))))))

An-Lu είπε...

Μαύρο καλσόν με άσπρη γόβα...ιιιιιικκκκκ......!
Όντως μερικά πράμγατα δεν είναι τόσο αυτονήτα όσο νομίζουμε! ;-)

Aggelos Spyrou είπε...

Εύχομαι να περάσει το πόδι και να περπατάς ακόμα και στα... κάρβουνα μετά!

Πάντως, βγάλαμε και ένα συμπέρασμα κοινωνικό από την ιστορία.

Τα μεγαλύτερα νούμερα (σε παπούτσια) θέλουν τη ... βιοχλαπάτσα τους! Το ίδιο ισχύει και για κάποιους συνανθρώπους μας φυσικά! 0:)

Dark_Maiden είπε...

Χαχα! Καινούργιο φετίχ;;
Με 'γεια :)

R2-D2 είπε...

Έπεσα στο blog σου από link. Μου άρεσε πολύ, γράψιμο και φωτογραφίες (είδα και τις κοκκινομάλες και με έπιασαν τα διαστροφικά μου με κείνη που μιλάει στο κινητό)! Περαστικά στο πόδι. Υπόσχομαι να προσπαθήσω να χαίρομαι περισσότερο με τα αυτονόητα!

etalon είπε...

περαστικα στο ποδι σας.
αν και δεν ειμαι του ορθοπαιδικου
λογω του οτι προσφατα επεστρεψα σ αυτην την πολη(μου)
διαπιστωσα την λανθασμενη τοποθετηση των σχετικων κρασπεδων για τους τυφλους(βαζει κι Υδρευση με τα ρολογια το χερακι της) κατι και τα ανυπαρκτα πεζοδρομια, η Αθηνα ειναι η πλεον κουραστικη πολη για περπατημα.
Ειχα το ιδιο προβλημα το οποιο λυνεται μονο με αθλητικα παπουτσια με γερη σισπασιον, η με το να ξαναβγουν ολα αυτα τα πλακιδια και να μπουν σωστα κι οχι εργολαβικα.
το blog σας το διαβαζω τακτικα. Ομως πρωτη φορα σας γραφω γιατι πιστεψτε με σας καταλαβαινω απολυτα....

The Torch είπε...

Εύχομαι τα ποδαράκια σου να είναι καλά. Κάνε μου όμως τη χάρη και ξανα κάνε μία φωτογράφιση με πόδια μόλις καλοκαιρέψει λίγο. Έχουμε και τις διαστροφές μας.
Α! και τα avatar με γάτο και κάμερα είναι απίθανα.