attachment: Ενα (το γνωστό) ΑΡΧΙΔΙ με αναγκάζει να ξαναβάλω moderation. Τον Μίλτο Μακρίδη γνωρισα στη δεκαετία του ’90 στον ΑΝΤ1, σαν έναν από τους πιο υποσχόμενους νεαρούς δημοσιογράφους της εποχής του. Μετα τον κατάπιαν τα τηλεοπτικά παιγνίδια.
Η αλήθεια είναι ότι αν είχε συνεχίσει στη δημοσιογραφία… μερικοί σήμερα μεγάλες μούρες, θα έτρωγαν για πλάκα τη σκόνη του…
Τον συμπάθησα από την πρώτη στιγμή που τον είδα, γιατί ήταν διαφορετικός. Καταρχήν πολύ γρήγορος… κάτι σαν τον Λούκι Λουκ και την σκιά του. Μετά γιατί ήταν εντελώς ακομπλεξάριστος με την γυναίκες. Πολύ χιούμορ… πολύ θάρρος και μάτι τρελλού.
Φυσικά και τον συμπάθησα.
Τον αγάπησα όταν μια φορά στο MEGA –στα μεγάλα του ντουζένια- μου είπε στα ίσα:
-Ξέρεις ποιο είναι το μεγάλο μ
ου ελάττωμα;
-Ποιο;
-Ο,τι νομίζω ότι είμαι ένα κλικ πιο έξυπνος από ο,τι πραγματικά είμαι.
Μεγάλη κουβέντα και ειδικά από έναν (τότε) πιτσιρικά που είχε στα ξαφνικά (αν και μεγάλωσε μέσα στο θέαμα) όλον τον κόσμο μπροστά του. Κατά την γνώμη μου αυτό το «μπροστά» είναι και ο προσωπικός του κόλαφος.
Όταν είχαμε (τι θυμήθηκα τώρα!) ηλεκτρικές μηχανές εκείνος ήξερε από υπολογιστές. Όταν λατρεύαμε το fax εκείνος έκανε εταιρίες στον internet και πάει λέγοντας…
Σήμερα, όποτε τηλεφωνιόμαστε, μου λέει κάτι εξωφρενικά πράγματα, που είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα τα συναντήσω στα επόμενα 3-4 χρόνια της ζωής μου.
Ετσι όμως δεν κάνουμε δουλειά. Ο Μίλτος είναι από τους ανθρώπους που δεν μπορεί να είναι συνεπής με την εποχή του… πάντα σπριντάρει… μερικές φορές με λάθος εκκίνηση.
Δεν πειράζει. Αυτά είναι τα υλικά και τα χρώματά του. Ο Λούκι Λούκ και η σκιά του που λέγαμε πιο πάνω….αλλιώς δεν θα’ταν ο Μίλτος και πιθανότατα δεν θα τον συμπαθούσα.
Και μια λεπτομέρεια: ενώ δίνει εύκολα την εντύπωση του απότομου και αυθάδη…αν τον «μετρήσει» κανείς θα δει μέσα του πολύ ρυθμό και πολύ ευγένεια. Από τις λεπτομέρειες μαθαίνεις τους ανθρώπους.
Χθες λοιπόν μου τηλεφώνησε.
Δεν το κάνει συχνά. Υπέθεσα ότι θα’χε σκεφτεί κάτι με κάποιο διαστημόπλοιο της NASA. Οι τύποι όμως που είναι γρήγοροι, δεν είναι δυνατόν να είναι και προβλεψιμοι.
-Να τον στειρώσω; με ρώτησε, αφού πρώτα μου έκανε μια λεπτομερέστατη ανάλυση για τις σχέσεις ανδρών με παντρεμένες γυναίκες.
-Ποιόν ρε μαλάκα; Τον άνδρα της;
-Τον Mr.Brikis!
-Τον άνδρα της… τον λένε Mr. Brikis;
-Όχι, τον γάτο μου! Σε πήρα τηλέφωνιο επειδή ξέρεις από γάτες και οι περισσότεροι μου λένε να τον στειρώσω… επειδή τα στειρωμένα ζώα μπλα…μπλα..
-Μην τον στειρώσεις….
-Μα αφού την κοπανάει…
-Και σένα αμα σε πιάσει η Ανοιξη την κοπανάς… δεν την κοπανάς;
-Εμ… την κοπανάω….
-Αν σου κόβανε το τσουτσούνι θα την κοπαναγες;
-Όχι βέβαια….Και πώς θα τον πάρω μαζί μου στην Σαντορίνη;
-Τον γάτο;
-Ναι…
-Παίρνεις μαζί σου τον γάτο στην Σαντορίνη;
-Φυσικά… τον
πήρα παζί μου και 2 εβδομάδες στην Ισπανία…
Τρελλό παιδί… χαρά γεμάτο… Κλείσαμε το τηλέφωνο και τον άφησα προβληματισμένο… ,μεταξύ μας: την έχει κάνει ο Mr. Brikis επί 3ημερο και σαν να τον βλέπω τον Μίλτο να κτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο…
Ξέρω ότι πολλοί δεν θα συμφωνήσετε που του είπα να μην στειρώσει τον Mr. Brikis. Aδέσποτα… μη ελέγχόμενες γέννες…. κ.λ.π. …ξέρω…ξέρω… Κι εγώ εχω δυο στειρωμένα γατιά… δεν έψαχνα όμως στειρωμένα και αυτά τα πήρα γιατί δεν τα’παιρνε κανείς επειδή ακριβώς ηταν στειρωμένα.
Ο Mr. Brikis είναι ενας ευτυχισμένος γάτος. Την κοπανάει όποτε γουστάρει… πηδάει… νιαουρίζει καβλωμένος στις σκεπές… και όταν κουρασθεί επιστρέφει σπίτι να κοιμηθεί στα πόδια του Μίλτου...σίγουρο φαγητό, νερό και ζέστη….και ταξιδάκια.
Και ξαφνικά αποφασίζουμε να του κόψουμε τα αρχίδια.
Μάλιστα….
Ξέρω… είπαμε… κοινωνική πολιτική….
Στειρώνουμε όντα που είναι φίλοι μας και συγκατοικούμε… γουστάρω…
Μα δεν καταλαβαίνει το ζώο! (σου λένε!)
Μπαααα; Το ρώτησες και σε διαβεβαίωσε ότι δεν καταλαβαίνει; Και τότε γιατί αν και στειρωμένος ο Σμούντα, όποτε τούρθει πάει να καβαλήσει την Σέρμπα… που τον κοιτάει απορημένη;
Το ένστικτο …
Ωραία λογική…. Κακό ένστικτο-κόβω ένστικτο.
Λυπάμαι, αλλά δεν συμφωνώ.
Oi φωτογραφίες είναι του Mr. Brikis…. Κοιτάξτε τον πόσο κούκλος και σίγουρος είναι… ίσως μ’αυτό το ποστ να του σώσω την σεξουαλικο-ψυχική του ισορροπία.
Ρε συ Μίλτο;
Εσύ με στειρωμένο ζώο;
Φτιάξε ρε, κανένα blog, να τα λέμε…
ΟΚ! Μη φωνάζεις θα πάμε στον νέο πλανήτη που προσφάτως ανακαλύφθηκε και που έχει ίδιες κλιματολογικές συνθήκες με την γη…. απέχει βέβαια 20 έτη φωτός… αλλά δεν τρέχει και τίποτα…. και βέβαια το’χε το BBC τρίτη είδηση, ενώ εδώ εμείς το γράψαμε στα παπάρια μας… και πάλι δεν τρέχει τίποτα…. πριν όμως πάμε να κάνουμε ηλιοθεραπεία στον νέο πλανήτη παρέα με τον Mr. Brikis, τον Σμούντα και την Σέρμπα… μήπως θα μπορούσες να περιορισθείς σε ένα μπλογκάκι του Θεού….
