11.9.06

Προσοχη! Ελαφια!

Ημουν στο Balthazaar.
Πολύ μουράτο club.
Πολύ ακριβό.
Και το φας πόρτα, είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
Κάθομαι στο βάθος του μπαρ.
Στρατηγική θέση. Δεν βγαίνει και δεν μπαίνει κανένας που να μου ξεφύγει.
Ολα τα πιπίνια-αρπακτικά της Αθήνας (βασικά της μείζονος περιοχής πρωτευούσης –άκου μαλακία όρο που είχαν εφεύρει-) ...
-Πού μένεις;
-Στην μείζονα περιοχή πρωτεούσης.
(όχι μαλακίες.... το’λεγες και γέμιζε το στόμα σου!)
Τρομερά πιπίνια.
Μιλάμε για τρο-με-ρά πιπίνια.
Πέντε-πέντε...οκτώ-οκτώ...
Τί διάολο λένε αναμεταξύ τους;
Αποκλείω τη συζήτηση περί Εθνικού Ακαθαριστου Προϊόντος.
Την κάνω προς τα εκεί συνήθως τα βράδια... γύρω στη μία.... όταν το βατραχοκόριτσο έχει διάθεση για chat. (Mιλάμε για φοβερή chat-πολυλογού... βαράει το ένα enter μετά το άλλο.... Υπέροχη γυναίκα. Μεγάλη καρδιά. Πολύ πυροβολημένο άτομο...)
Τί λέγαμε;
Α, ναι... όταν είμαι στα up μου... ντουσάκι... αυτοκινητάκι... και αργά για ποτό στο Balthazaar.
Τίς προάλλες... το ξέρω ότι δεν θα με πιστέψετε, αλλά είναι αλήθεια... μπαίνει μια απίστευτη ξανθιά... ελάφι σε μορφή γυναίκας... με χείλια κούτσου-κούτσου βεντούζα, μάτια ...τί να σας λέω τώρα... με κοιτάει και έρχεται ντουγρού. Στέκεται δίπλα μου... μου πιάνει το γόνατο (αυτο και ενα άλλο (που δεν σας το λέω) δεν σας το συστήνω να μου τα κάνετε, είδικά αν είστε άγνωστές μου) ...
Με κοιτάει στα μάτια και μου λέει με φωνή Μαντόνα στα ντουζένια της:
-Χάϊ!
-Χάϊ, λέω κι εγώ.... τί να πω; “Ποιός πιστεύεις ότι θα βγεί Δήμαρχος;”
Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν προλαβαίνω να πω τίποτα, γιατί μου αρπάει το πηγούνι και μου χώνει (σωστό ρήμα) ένα φιλί... απ’ αυτά που θα κάνω τρία χρόνια να πάω σε Ω.Ρ.Λ.Α.
Μιλάμε ότι η αυτοπεποίθηση μου κάνει γκελ στο ταβάνι, περνάει από την φαλάκρα μου, διαπερνά το σώμα ξανακάνει γκελ στο πάτωμα και σταθεροποιείται κάπου μέσα μου....αδιόριστα πού.
Ωραία περνάμε...
Είναι Φινλανδέζα και ζει καμμιά 10αριά χρόνια στην Ελλάδα.
Μιλάει μια χαρά ελληνικά.
-Αγκάπη μου, κάρηκα τόσο που σε βρίσκω!
-Εγώ να δεις! Είχα έρθει και χθες....
Ποτέ στην ζωή μου δεν έχει κολλήσει τόσο πολύ πάνω μου άγνωστη μου γυναίκα....
Και συγγνώμη, doll μου + καλτσό, αλλά μιλάμε γι αυτο που πολύ χαρακτηριστικά ο λαός, ονομάζει με μεγάλη σοφία: μουνάρα.

-Γιατί δεν ρωτάω;
-Δηλαδή, τί να ρωτήσω; Συγγνώμη, δεσποινίς μου, γιατί με φιλάτε; Γιατί με κουτουπώνετε γενικώς;
Μυρίζει τσίχλα.
Χαμογελάει συνεχώς και επίσης συνεχώς κάνει το άλλο, που δεν μπορώ να σας πω.
Αν ζούσε ο μακαρίτης ο Μπονάτσος ( μια μέρα πρέπει να γράψω για τον Βλάση. Κάναμε για 2 χρόνια παρέα, μόλις είχε χωρίσει από την Βουγιουκλάκη. Διατηρώ εξαιρετικές αναμνήσεις)… θα ήμουν σίγουρος ότι αυτός, μου’χε κάνει την φάρσα.
Τοο good to be true.
Oι φίλοι μου ( η Ντόμη, η Ρένα, ο Τάκης... έχω μάρτυρες) με κοιτάζουν έκπληκτοι.)
Το ελάφι-γαζέλα-μάνα, δεν μπορώ τώρα-φίδι, λέει στις τρίχες του αυτιού μου:
-Μωγιό μου, θα κάτσουμε πολύ εντώ;
(Πάρτην και φύγε τώρα, μου λέει μια φωνή μέσα μου. Την αγνοώ!)
Κάποιος πούστης, μου κάνει πλάκα. Δεν μπορεί....
-Ας πιούμε ένα ποτάκι, λέω...
Το σίγουρο που έχω είναι αυτο που έλεγε ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος:
-Χούφτωστην... χούφτωστην....
Βρέχει τα χείλη της με το ποτό μου και με κοιτάει παιδιάστικα. Θα’ναι καμμιά 30αριά.
Λέμε διάφορα.... από απόσταση max 8,5 χιλιοστών...
Για κανένα 10λεπτο...
Ευτυχώς είμαστε στο βάθος του μπαρ...ψιλο-σκοτάδι... και γίνομαι (αν γίνομαι) όσο το δυνατόν λιγότερο ρεζίλι...
Ε, αφού θέλει να φύγουμε... μην το παραγαμίσουμε κιόλας... τί να σε φάει λύκος... τί να σε φάει αρκούδα.... άστε που εδώ μιλάμε για ελάφι...
Μαζεύουμε τα πράγματα...
Οι φίλοι μου κάνουνε πούνε κάτι... αλλά το βλέμμα μου τους το απαγορεύει...
Εκείνη τη στιγμή, μπαίνει στο μαγαζί ένα τύπος φαλακρός, με μουσάκι, γυαλιά... και κάθεται ο χριαστιανός, εκ διαμέτρου αντίθετα.
Το ελάφι... ελαφιάζεται...
-Συγγνώμη!
-…..
-Λάθος φαλακρός. Ι ‘m sorry μωγιό μου.
Eχετε δει καλαμιά στον κάμπο;
Ε, έτσι μ’αφησε….
Ψυχροί άνθρωποι αυτοί οι βόρειοι.

Πέρασε σαν αερικό μέσα από τον κόσμο. Πλησίασε τον φαλακρό Νο.2 και του΄χωσε ένα φιλί, που δεν θα χρειασθεί για τα επόμενα 2 χρόνια να πάει κ.λ.π. κ.λ.π....
Γίνεται χαλκομανία πάνω του κι ότι διαθέτει από σάλιο του το απλώνει στο σώμα που δεν είναι καλυμένο από ρούχα. Υποθέτω ότι θα είχε σχέδια και για πιο προχωρημένα πράγματα.
Μυρίζω ενστικτωδώς τα χέρια μου. Εχουν τη μυρωδιά της. Θα κάνω δυο βδομάδες να τα πλύνω.
Σαν να διαβάζω τα (αααααααααααααααααααχ) χείλη της:
-Μωγιό μου, θα κάτσουμε πολύ εντώ;
Ο φαλακρός Νο.2 δεν φέρνει αντιρρήσεις (όπως ο μάλαξ φαλακρός Νο.1) περνάει το χέρι του στην (ααααααααααααααααααααααχ) μέση της και την παίρνει να φύγουν.... Εκείνη κατα την διαδρομή του πιπιλάει τ’ αυτί.
Η Πιπιλή μου στέλνει φιλιά απο απέναντι.
Το ελάφι και ο σωστός φαλακρός χάνονται στο σκοτάδι.
Ο Τάκης (που δεν χάνει κουβέντα σε ακτίνα 10 μέτρων) με κοιτάει:-Ηθελες κι άλλο ποτό, παπάρα ε; Ε; Ηθελες κι άλλο ποτό, παπάρα;
Το’χεις δει το έργο με τον Παπαγιαννόπουλο και τον Κωνσταντάρα;
Τί μυρίζεις το χέρι σου, ρε βλαμμένε, που μου’θελες κι άλλο ποτό...





-ΥΓ. Δεν μου λες ρε Pascal, εσύ όλα αυτά που γράφεις από το κεφάλι σου τα βγάζεις; Σε ζηλεύω αδελφέ μου.

18 σχόλια:

Derek είπε...

ωραία χώρα η Φινλανδία indeed!

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα. Καλή εβδομάδα. Θέλουμε ν' αγιάσουμε και δεν μας αφήνεις !!!

Ελένη είπε...

Αχ κύριε Αντώναρέ μου, εγώ θα σας βγάλω έξω ένα βράδυ, να σας γνωρίσω κάτι φίλες μου αληθινές όχι πλαστικές, να πάθετε μουνόπλακα. :-)

Oidipodas είπε...

αχ φιλανδία... είχα εμπειρία το καλοκαίρι...μωγιά....οχι αστεία...και πολυ πιο απελευθερωμένες.. απο τις μεγαλομανιακές δικές μας...και εγώ κάθομαι και γράφω μαλακιες στο blog μου..

vatraxokoritso είπε...

Είπα και εγώ..
Χαχαχαχαχα!
Αλλά μετά θυμήθηκα που στο ίδιο μαγαζί κάποιος με πέρασε για την Τζένιφερ Άνιστον και μου ζήτησε αυτόγραφο!
Το μαγαζί θα φταίει Μάνο
καλημέρα

it is είπε...

@vatraxokoritso

Ή φταίει το μαγαζί ή ο τύπος το έκανε για να σε κολακέψει και η συγκεκριμένη τακτική είναι στα πλαίσια του καμακιού του.....

Μάνο γαμώ τα ποτά σου μέσα arghhhhhhh

Γκαντεμιά ρε γμτ γκαντεμιά! :(((((


Το ηθικό δίδαγμα που κρατάω εγώ είναι πως η καράφλα δεν είναι πάντα κάτι κακό! (lol).

Μήπως ρώτησες την καλή αυτή κοπέλα πόσο πάει να δούμε αν το αντέχει η τσέπη μας?

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

Αυτα ειναι!!!Παντα τετοια!!!Γ*** και για εμας!!!

xpsilikatzoy είπε...

Καλημέρα γερομπισμπίκη. Την χούφτωσες τουλάχιστον;
:P

suigenerisav είπε...

@
οικοδεσπότη

α)γράφεις:"Κάθομαι στο βάθος του μπαρ."
define περαιτέρω το ακριβές σημείο-ενδέχεται να έχω ενστάσεις.
β)πιπίνια από αυτό που παλαιότερα αποκαλούσαν "μειζονα περιφέρεια πρωτευούσης", _συγκεκριμένα_ στο Μπαλτάζαρ-κάπως χλωμό το κόβω.
Εκτός αν συγκαταλέγεις τα ορεινά της Φιλοθέης, της Εκάλης ή φερ' ειπείν της Πεντέλης στη 'μειζονα περιφέρεια' .. ;-)
γ)Δεεν ξέρετε πως τα πιπίνια στις μέρες μας διατρίβουν νυχθημερίς στα περί το ΑΕΠ ..??
Βεεέβαια! Και όχι μόνο αυτό, αλλά κατεβαίνουν και δημοτικές σύμβουλοι τον άλλο μήνα. Αυτοδιοίκηση αbove all..
Έγώ μόνο φετος το καλοκαίρι έχω γνωρίσει καμιά ντουζίνα στον προαναφερθέντα κήπο που κάνουν αυτή τη φάμπρικα-είναι δε και καατι ψηφοδέλτια [κρύβε ονόματα..]ανα το λεκανοπέδιο, ένα-κι-ένα.
Αυτοί δεν είναι κομματικοί συνδυασμοί, η πιπινομάνια είναι ..
του μητροπολιτικού δήμου, προεξάρχοντος.. lol

Li@kos είπε...

Μάγκας ο καραφλός Νο2. Την παράγγειλε και του ήρθε στο πιάτο. Τσίμπησες και εσύ ένα ψυχουλάκι... :)

manosantonaros είπε...

Derek,νομίζω ότι έχεις δίκιο. Δεν έχω πάει ποτέ. Αν και όλα αυτά τα "προϊόντα" αξίζουν έξω από τα σύνορα των χωρων παραγωγής τους.

Anonymous, η διάθεση "να αγιάσεις", κρύβει πονηρό παρελθόν, ή απλώς είναι σχήμα λόγου;

Oidipodas, μεγαλομανιακές; μμμμμμμμ, ωραίο.... μπορώ να το υιοθετήσω;

Βατραχάκι, ελπίζω (φυσικά) να το έδωσες το αυτόγραφο.

it is, δεν θα την έγραφα την ιστορία, αν η κοπελιά ήταν βιζιτού, δεν φαντάζομαι να φαντάζεσαι, ότι μου συνεβη κάτι τέτοιο και δεν το έψαξα. Μια χαρά κοπέλα είναι λοιπόν, που δουλεύει (με επιτυχία) σε μια ελληνική φαρμακοβιομηχανία. Απλώς (υποθέτω) ότι είχε blind date με τον φαλακρό Νο.2. Μπορεί να κάνανε μαζί chat. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει την ιστορία, φάρσα. Εννοώ σεναριακή φάρσα. και ως τέτοια την έγραψα.
Αν η καράφλα είναι κάτι κακό;
Κάθε άλλο... άσε που μοιάζει με χαχαχαχαχα φαλλικό συμβολο.

ΠΡΕΖΑ, πλάκα μου κάνεις; Ακου... πάντα τέτοια.

Κωσταντίνα, ψιλο...Κωσταντίνα μ' ....ψιλο... ψιλο-χούφτωσα...ο βλαξ.

Li@kos, σωστά χαχαχαχαχα... εχεις δίκιο. Μόνο που αν είχαμε φύγει με την κοπέλα, φυσικά και δεν θα είχα λόγο να γράψω την ιστορία. Το όλο κόλπο ήταν εξέλιξη... Τσίμπησα λοιπόν ενα ψυχουλάκι, αλλά βασικά τσίμπησα μια καταπληκτική ιστορία

suigenerisav,
στο βάθος του μπαρ, εννοώ μόλις κατεβεις τα σκαλιά δεξιά στο ...αδιέξοδο.
Αυτό που έγραψες για το αν τα πιπίονια είναι από τοα ΒΟΥ.ΠΟΥ ή από την μείζωνος... με έκανες να σκεφτώ, αν πρέπει να γράψω ενα ποστ γι' αυτό ή όχι... παρ' όλα αυτά θα μου επιτρέψεις να σου πω, ότι ΒΑΣΙΚΑ τα καλά πιπίνια δεν είναι ΠΟΤΕ από τα ΒΟΥ-ΠΟΥ. Ωραία ιδέα για ποστ πάντως...

Oidipodas είπε...

εννοείται... δεν υπάρχει copyright :P ...ΒΟΥΠΟΥ.....απο πείρα σας λέω..μακρία απο ΝΟΥΠΟΥ ..εκτος απο τις Παλαιο φαληρίοτισες( ξέρεις αν πω το αντίθετο δεν θα μπορώ να βγώ απο το σπίτι μου)

stray bullet είπε...

καλή σχολική χρονιά!

it is είπε...

Μάνο με μπέρδεψες ρε συ....Πότε πρόλαβες να τη ρωτήσεις για την καριέρα της? :p
Επίσης που κάνει chat να μπω να μαλλιάσει η γλώσσα μου? Να πάθω μια τενοντίτιδα 4ου βαθμού έστω βρ'αδερφέ!
Αυτό με το φαλλικό σύμβολο δεν το είχα σκεφτεί! Είσαι σωστός όμως!
Οι γκόμενες των ΒΠ είναι εντυπωσιακές αλλά από ουσία δύσκολα τα πράγματα (συνήθως είναι και ανοργασμικές-ανέραστες)....
Δώσε ποστάκι να γοστάρουμε πάντως :P

padrazo είπε...

ωωωω τι όμορφοι κώλοι. τώρα κατάλαβα γιατί το τελευταίο γράμμα της αλφαβήτου είναι αφιερωμένο σε αυτούς.
Καλημέρα.
(και η καλη μέρα από τον κώλο φαίνεται)

Γ.Α.Π. είπε...

Agapite kurios Antonaros,

Πράγματι, μετά την αποτυχία του Σουηδικού μοντέλου, θα θέλαμε να σας δούμε από κοντά για να συζητήσουμε τις προοπτικές επιτυχίας του Φινλανδικού αντίστοιχου.

So long,

George

Μαύρος Γάτος είπε...

Βρε Μάνο! Καρτούλα δεν πήρες;;;;;;

Δεν νομίζω να προσβαλλόταν ιδιαίτερα ο νο 2....

pascal είπε...

Ρε Μάνο, με δουλεύεις; Απ'το κεφάλι μου τα βγάζω γιατί αν τ' αφήσω εκεί μέσα θα μου φάνε το λίγο μυαλό που μου έχει απομείνει.
Βάσανο. Και μιλάω πολύ σοβαρά.